Мијалков можеше каде сака да оди и да шета, на крајот од денот до него е дозволено, единствено да биде – Александра Мијалкова.Љубов.
Мајка ми покојна многу го сакаше Мијалков, го сметаше за права мушкарчина. Кажа кога избега – ,,Шо знам…ако е лопов, бар е убав лопов”.
Изгледа не грешела. Си има и он свои правила за почит кон фамилија, кои не смее никој да ги пречекори, макар и кога е на дно.
Стариот Мијалков, татко му, на тетка ми и` помогнал во ,,Макотекс” кога имала мобинг од други шефови. А, не морал. Можел да ја одмине. Ама ете, помогнал кога ја видел со солзи.
Тоа е. Живот.
