Неколку минути задоволство може да ве чини стан, автомобил или одмор, а можеби дури и брак или љубовна врска. Доколку ви треба заем од банка, а сте љубител на Onlifans и слични сајтови, нема да можете да добиете помош од банката.
Банкарите, велат, се срамат да му кажат на клиентот зошто е одбиен, а уште потешко е ако дојде со партнер, па може да се појават разни непријатни ситуации.
Трошењето пари на такви сајтови е исто како трошењето пари на онлајн обложување и тие што го прават тоа за банкарскиот систем се несигурни, критични, зависни… Како и да ги карактеризираат, суштината е дека не се одобрени за кредит заеми. Сите тие видови плаќања се евидентираат како ризични за понатамошниот однос со потенцијалниот клиент.
„Имам редовни примања, постојана работа, редовните обврски кон банката ги исполнував навреме, но кога решив да земам кредит за да купам малку поскап користен автомобил – бев одбиен. Причината никаде не е директно напишана, но кредитниот советник во банката некако срамежливо ми објасни во неформален разговор за што се работи. Бев збунет, па дури и засрамен пред неа, не ми падна на памет дека ова може да се случи поради Онлифанс“, изјави човекот за Курир, прашувајќи се дали ова е стандардна процедура.
„Точно е дека во последните пет-шест месеци имав неколку уплати на таа страница на различни девојки. Таму барав утеха по раскинувањето на долгогодишната врска, која требаше да заврши со брак. Не сакав да влегувам во каква било врска со девојки бидејќи бев во депресија, па сајтот ми даде малку олеснување. И еве, немав поим дека сè може да заврши така“, вели тој.
Душан Узелац од порталот Каматица за Курир потврдува дека секој клиент на банката кој аплицира за кредит поминува низ ригорозен „скенер“:
„Банките ги контролираат сите што сакаат заем. Пристапот е индивидуален од клиент до клиент и од банка до банка. Банката има право да ги провери трансакциите на клиентот и да го одбие доколку нешто е сомнително, во смисла дека тој не може да му ги врати парите. Банките имаат своевидно „дискреционо право“ да не влегуваат во соработка со клиент, односно да не му дадат заем, а не мора ни да дадат објаснување зошто“, објаснува Узелац.
И Дејан Гавриловиќ од здружението Ефектива потврдува дека плаќањето членарина во Onlifinance може да биде спорно за добивање кредит.
„Логично е банката да одбие клиент кој нерационално троши пари, на пример, на сајтови со порно содржина или обложувалници. Кога банката размислува дали да даде некому заем, ја проверува историјата на трансакциите“, вели Гавриловиќ и објаснува:
„Доколку клиентот, на пример, редовно ги плаќа своите обврски, но има и нерационално трошење, кое може да се зголеми неодамна, банката може да биде сомнителна. И банката не сака да позајмува на некој кој можеби нема да си ги плати долговите навреме. Затоа секогаш се испраќаат трансакциите на клиентот кој аплицира за заем. Оние кои даваат пари за онлајн обложување се отфрлени, а тоа исто како и обложувањето може да биде показател за нерационално трошење“, вели Гавриловиќ.
Од друга страна, Владимир Васиќ, банкар и финансиски консултант, смета дека корисниците на Onlifans не се во „ризичната“ категорија:
„На крајот на краиштата, банката е таа што заработува, во чиј интерес е да заработува со позајмување пари. „Одбивањето заем поради користење на такви сајтови, барем според мене, нема никаква врска со реалноста“, вели Васиќ.