Месарниците и кланиците во Србија кои работат без дозвола и избегнуваат инспекција на сите начини, продаваат месо со најсомнителен квалитет, тврдат упатените.
Во некои месарници, според упатените, можете да најдете стока од црниот пазар, главно од Јужна Америка, која се набавува поради поевтина цена. Не можете да најдете документација на самото место за ова месо, не ја знаете здравствената состојба, од каде потекнува месото, а често дури ни од кое животно е добиено.
Милош Џjукиќ, долгогодишниот сопственик на синџирот месар од Белград, откри како работи шверцот со месо, како да провери дали месарот е сигурен и како да разликува вистинско јагнешко и говедско од другите видови месо.
Иако се смета дека месарниците што продаваат месо од сомнително потекло се претежно во предградието на градовите, тие изгледаат незаконски и имаат мал промет, тоа не мора да биде така, објаснува Џукиќ.
– Пред неколку години се случи инспекцијата да открие дека месото од непознато потекло се продава во големи синџири, најверојатно од земјите на Јужна Америка. Тоа главно стигнува до пазарот преку Косово и други канали за шверц во нашата земја. Некои од нив беа откриени од инспекцијата и уапсени претходните години. Пронајденото месо се отстранува од пазарот, но секогаш наоѓа начин да стигне до следниот ланец на касапи, иако не е масовно. Најлошото е што често не се знае за кое животно станува збор, постојат само претпоставки – вели Џукиќ.
Единствената информација за месото што може да се најде на кутиите во кои пристигнува е дека стоката пристигнала преку Аргентина или Бразил, но таквите етикети не се валидни.
– Проблемот е што е тешко да се одреди потеклото на се што било прошверцувано. Се разбира, ако се беше во ред со месото, ќе помине низ редовни канали. Бидејќи никој не може да каже од каде всушност доаѓа месото и како стигнало во Србија, кога ќе се најде, се отстранува од пазарот. Луѓето кои учествуваа и соработуваа во овој бизнис рекоа дека набавувале месо преку Косово и југот на земјата, низ шуми и некои леви патишта, со цел да избегнат контрола. Затоа обично пристигнува ноќе, буквално како и секој друг шверц. Никогаш не сакав да се занимавам со тоа, мислам дека тоа е злосторство и дека секој динар би ме трогнал – објаснува сопственикот на ланецот месар.
Како што вели, смета дека е должност на секој да го пријави секое месо што е сомнително во ветеринарната инспекција, наместо да „фрли дамка“ врз сите касапи во Србија поради малиот број поединци.
Покрај тоа, месото, кое веќе почнува да ја менува бојата, се меша во зачини и масло, и се продава како мариниран специјалитет. Најлесен начин да се добие застоено месо од некого е да се направат плескавици и ќебапи од него, вели месарот.
– Со месо што се меле и се продава за скара, тешко е да се одреди кои адитиви ги има, колку време е замрзнато и од кога. Дури и во побогатите земји, се случува потеклото да не може да се одреди. Квалитетот на месото на некои места во Србија може да биде под знак прашалник поради големиот број адитиви, вода и адитиви кои се додаваат со цел да се продолжи свежината.