Лицето на баба Љубинка конечно се насмевна.
Приказната за Љубинка Анѓеловиќ (70) која го потресе цел регион, конечно доби посреќен епилог. Имено, една жена која живеела во застрашувачки услови со помош на добри луѓе доживеала дека конечно во нејзиниот дом свети светлината.
Љубинка живее сама во длабоката шума во Козји Дол, а друштво и прават само диви свињи. До неодамна нејзиниот дом од трошни контејнери го „украсуваше“ шпорет кој не беше во функција, под полн со пукнатини и дотраени предмети кои глувците речиси целосно ги изедоа. Сепак, покрај сите несреќи што ја опкружуваа, нејзината најголема грижа беше некој да не ги убие нејзините миленици кои таа ги сакаше повеќе од било што.
За старицата и нејзината приказна дознала Тамара Мисирлиќ , која веднаш тргнала на долго патување кај баба и. Како што еднаш изјави за нашиот портал, Љубинка има пензија, но нема контакт со неа.
-Имаше куќа која се урна, а потоа и доделија контејнер кој беше дотраен. Бабата има пензија, но нема пристап до пари, бидејќи луѓето од продавница земаат пари и и носат храна двапати месечно. Како што кажа и самата, често има проблем со храната која исчезнува. Се храни со шумски плодови , многу е вредна и има свињи за кои се грижи подобро од себе, тие се за неа. Нејзиниот најголем страв е дека ловците не и ги убиваат свињите, како што веќе се случило – изјавила тогаш.
Меѓутоа, само месец и половина подоцна, на жената и е обезбеден сосема поинаков дом за кој сонувала со години. Денес, контејнерот во кој живее баба е обоен и среден, со нов мебел и чиста средина без глувци. Она што најдобро ја комплетира сликата на новиот дом е бабината насмевка која зборува повеќе од илјада зборови.
– Пресреќна е, им се заблагодарува на сите добри луѓе и вели дека и го спасивме животот од студ и глад. Сега има струја, што е најважно, живее подостоинствено.
Решивме да купиме нов контејнер за домување бидејќи таа ни рече дека не сака да го напушти своето огниште, дека би сакала да остане таму каде што е родена, а потоа единственото решение беше ова. Најважно е што е среќна и задоволна, вчера ја завршивме работата и ми се наполни срцето кога ми рече секогаш да доаѓам кај неа, само да ме види, поради тие зборови верувам дека мисијата е успешна .
На крајот на краиштата, се договоривме и таа да добие нова гардероба, да оди на фризер, да го посети градот и секако, ќе продолжиме да се грижиме за неа, како и за сите семејства на кои досега сме им помогнале – изјавила Тамара. за нашиот портал.
По години живеење во темнина и беда, на таванот на Љубинка запали сијалица, а покрај неа останаа и нејзините миленици диви свињи, како што таа сакаше.
И покрај сите неволји што ја снашле, бабата му била благодарна на Бога што останала жива во таа пустина, а вербата дека има подобро време за неа, никогаш не ја напуштила.
