Марина Грахо Поповиќ (33) пред една година ја напушти Петриња со своите три деца и замина за Германија, каде веќе замина нејзиниот сопруг.
– Одлично е за мене. Криво ми е што не го сторивме тоа порано – вели таа. Нејзиниот сопруг Љубо прв отиде во Минхен и најде работа во својата професија, како автомеханичар.
Во меѓувреме, тој го смени работодавачот, а неговата плата исто така се зголеми. Тој веќе доста го совлада германскиот јазик, на што му помогна и фактот дека сите негови колеги на работа се Германци.
Марина по професија е фризер. Таа сè уште не најде работа во професијата, но најде работа за чистење со едно семејство преку интернет платформа.
Таа ќе биде уредно пријавена, што не е секогаш очигледно дури и во Германија, бидејќи многумина претпочитаат нелегално да ангажираат чистач.
– Ќе започнам со чистење наскоро наутро и ќе одам на курс за јазик навечер. Ќе биде напорно: работа наутро, деца попладне, курс навечер, но така ќе се одвива само една година, година и половина. И тогаш се надевам на работа во професијата. – вели Марина.
Таа се пријавила за т.н. курс за интеграција понуден од Федералниот оддел за миграција и бегалци. Тоа не учи само јазик, туку и на сè што е важно за животот во Германија: политичкиот систем, правата и обврските на граѓаните, културата и обичаите
Ова семејство има три ќерки, кои најмногу ги загрижувале кога се преселиле. Најтешкото и падна на најголемата ќерка Сара (12), но во меѓувреме се навикнала.
– Девојките од класот работеа напорно околу неа, често се дружат. Тоа секако помогна многу. Таа не сакаше да оди во Германија, но сега кога одевме во Петриња за Божиќ, таа прашува дали треба да ги поминеме сите празници во Хрватска – вели Марина.
Што се однесува до финансиската состојба, и Марина е задоволна.
„Можеме да живееме пристојно“, вели таа. Таа исто така открива дека автомобилот го купиле на кредит, како и дека минатото лето можеле да си дозволат да одат на море.
Сепак, на ова семејство малку му недостасува Хрватска, претежно семејства.
– Ни недостасува семејството. Мојот брат живееше во соседството во Петриња, мајка ми на неколку километри од нас. И, децата честопати биле со нивната баба во селото. Ним им недостасува тоа, особено нивните две помали ќерки. – вели Марина.
Тие се единствените странци во селото во кое живеат, иако се спријателиле со уште две хрватски семејства. Но, германските соседи исто така добро ги прифатија.
-Кога пристигнав во Германија, имав предрасуди за Германците како ладни и затворени, а тука го најдов токму спротивното. Засега зборувам англиски со соседите – вели Марина.
Таа посочува дека никогаш не жалала за одлуката да замине во Германија.
– Можеби сè зависи од среќата, но и од приоритетите. Најважно ми беше децата, добро да се согласуваат. Тие навистина добро се вклопуваат – открива таа.НАУТРО ЧИСТЕЊЕ, ПОПЛАДНЕ ДЕЦА, НАВЕЧЕР КУРС: Семејството кое се пресели во Германија открива каков е животот таму!