Иако поради смртни закани мораше да ја напушти Србија. Ирфан го вратил шведскиот пасош и решил да се врати, дури и по цена на својот живот.
Ирфан Менсур е роден како Ирфан Куриќ во 1952 година во Сараево. Неговиот татко Менсур Куриќ е роден во Ниш, а кога актерот се преселил во Белград и се запишал на глума на Академијата за театар, филм, радио и телевизија, го променил презимето во Менсур, по името на татко му. Поради ова, сепак, тој имаше проблеми.
„ Речиси не се повредив во деведесеттите . Беше 1992 година, а имав пиштол во устата. Буквално! Тогаш можев да исчезнам. Некои примитивни луѓе, кога сè беше сиво, сакаа сите да го имаме истото последно Име како ик Со Жарко сакаа да се напијам со Лаушевиќ, а ме натераа затоа што се викав Ирфан Менсур , но решив да се вратам Да се вратам Пасошот ми го врати назад очувот дека има воден печат на неговиот пасош… Не се чувствував така… Сакав да се смирам и да се ослободам Се вратив со југословенски пасош во Лондон, Копенхаген, а потоа во Србија“, изјави еднаш за „Курир“ Ирфан Менсур.
„Сакав да ја изградам мојата лоза и да оставам свој белег и затоа го зедов името на татко ми како мое презиме. Оставам тројца мажи зад мене, Филип, Павла и Алекса. Алекса го делам со неговиот татко. Го воспитав од возраста на двајца, тој е татко и ми е жал за него“, рече тој еднаш.
Актерот помина и низ многу тежок период кога во 2013 година имаше срцев удар.
„Починав пред девет години. Одејќи на операција, кога ми поставија три бајпаси, знаев дека го оставам името и презимето, нешто што сум го направил, три сина и некои жени кои ќе ме паметат. Не се плашам од тоа издишување“, изјави Ирфан за „Курир“ минатата година.
Тој се бореше за живот во 2020 година, кога се разболе од тешка форма на корона вирусот.
„Избегнав од короната, фала му на Бога. Не успеав затоа што сум голем борец, но тој ме однесе низ короната и ме остави неповреден. Разбирате. Се збогував во првите денови додека бев во болница. мислев дека е крајот, а потоа наеднаш резултатите почнаа да стануваат се подобри и подобри, и на крајот, по петнаесетина дена, ме симнаа од кислород и ме пуштија дома, и имав неверојатно брзо закрепнување, без разлика колку бев дисциплинирана и колку бев човек што слуша вујко доктор, без некој што ме следеше и мислеше дека не е мое време, мислам дека секој има своја карма што го следи во животот и јас благодарен сум што мојата карма е таква што ја престигнав, исто како што претекнав пред седум години кога имав срцев удар и три бајпаси…
Треба да бидам благодарен што не ми дозволуваат да ја испуштам лажицата, како што би Кажи овде во Србија“, изјави актерот за „Аваз.ба“, по закрепнувањето од корона.