Децата не се оддалечуваат со караница, туку со тивки знаци. Еве 7 знаци дека вашата врска слабее – забележете ги пред да биде предоцна.
Понекогаш децата живеат илјадници километри далеку, но душата им е блиску – ви се јавуваат, го чувствуваат вашето расположение, го препознаваат тонот во вашиот глас. А понекогаш, иако се зад ѕидот, имате чувство дека таму веќе не се деца, туку соседи. Како да се блиску, а сепак далечни – ги гледате, но не можете да им пријдете.
Врската меѓу родителите и децата не се кине нагло. Таа се лади тивко, како промаја во стара куќа – прво благо, потоа студено, а на крај ледено до коска. Еве 7 знаци дека вашите деца полека си заминуваат – а вие можеби тоа не го забележувате.
1. Се трудите да ја заслужите љубовта
Мајките што самостојно ги одгледале своите деца често носат во себе уверување: „Ако не заслужам – нема да ме сакаат.“ Така настанува образецот на служење – наместо петки, денес се тука внуци, колачи и вечна подготвеност да се угодува. Но љубов што мора да се заслужи престанува да биде љубов – таа станува договор.
2. Вашиот глас станал позадински шум
Кажувате нешто, а тие одговараат: „Мамо, не почнувај.“ Како вашиот глас да се претворил во шум во позадина. Некогаш драгоцената мудрост денес се доживува како пречка. Но кога гласот на родителот ќе снема – ќе снема и коренот на семејното стебло.
3. Почнале да ве „поправаат“
„Не кукај“, „Однесувај се нормално“ – тоа повеќе не се совети, туку прекори. Наместо личност, децата почнуваат да ве третираат како проект што треба да се поправи. А мајка не е расипан дел за замена, туку живо суштество.
4. Одатe на прсти
Се плашите да се јавите без причина, да побарате помош, да ја споделите осаменоста. Така станувате невидливи. Проблемот е што децата на тоа се навикнуваат. Живеат како да ве нема – сè додека не се случи нешто.
5. Знаете сè за нив, а тие речиси ништо за вас
Знаете сè за нивниот живот, но тие не знаат што сакате вие, што ве радува, со кого се дружите. Ако интересот не е взаемен – врската станува празна.
6. На дното сте од нивната листа
Се јавуваат „успат“, кога нешто им е потребно. За пријатели и обврски секогаш имаат време – а за вас само трошки. Ако со години самите сте се ставале на последно место, и тие ќе ве остават таму.
7. Веќе не ве доживуваат како личност
Најболниот знак – престанале да ве гледаат како целосна личност. Останала само „функција“. А функциите се користат, а потоа се бришат кога повеќе не се потребни.
Што да се направи?
-
Не чекајте самите да сфатат. Не молчете кога ве боли. Престанете да бидете „погодни и лесни за живот“.
-
Вратете го својот глас – вашите чувства и желби се исто толку важни.
-
Не плашете се да прашате – имате право на внимание и љубов.
-
Научете ги да се грижат за вас – не од должност, туку од љубов.
Децата не си заминуваат затоа што се лоши. Заминуваат затоа што забораваат дека мајката не е вечна.