Вториот ден од Светлата недела е вторник, кој се смета за најсреќниот вторник во целата година. Еве кои обичаи и верувања се поврзуваат со него.
Еден од најважните христијански празници се слави три дена. Неделата по Велигден се нарекува уште Водена или Светла недела и трае до Томина недела.
Секој ден има свое значење, а за Велигденскиот, односно Водениот или Светлиот вторник, се врзуваат бројни обичаи.
Бидејќи вторник е трет ден од Велигден, и понатаму сè е посветено на прославата на христијанскиот празник, како во црковните богослужби, така и во домовите. Службите се исти како и претходните два дена.
На овој ден се посетуваат семејството, роднините и кумовите, се оди на гости и се весели, па токму затоа овој вторник се смета за најубав во годината. Порано, на овој ден момците се женеле, бидејќи се верувало дека тоа е време на благосостојба во секој дом.
Се верува дека на овој ден не е добро да се пере, да се шие, да се крпи, ниту пак да се украсува машка облека, особено на идни војници.
Според народните верувања, сè што ќе се започне на овој ден ќе биде успешно; дете родено тогаш ќе биде долговечно и благословено. Се смета дека е добро да се тргне на пат, бидејќи патувањето ќе биде успешно, без пречки и со среќен исход. Овој вторник се смета за најсреќниот во годината.
Според преданието, во неделата пред зори, Марија Магдалена, Марија Јаковлева, Саломија и други жени тргнале со подготвени мириси кон Христовиот гроб.
Големиот камен со кој гробот бил затворен бил оттурнат, а гробот празен. На каменот седел ангел Господов, со лице како молња и облека бела како снег.
Стражарите биле вкочанети од страв, а потоа ангелот им се обратил: „Не плашете се, зашто знам дека го барате распнатиот Исус. Не е овде, зашто воскресна, како што рече… Одете брзо и кажете им на Неговите ученици дека воскреснал“.
Жените и збунетите стражари веднаш потрчале во градот за да ги известат еврејските старешини за она што го виделе, а народот многу се израдувал.
Затоа, единственото нешто што верниците треба да го почитуваат во овие три дена е да ја споделуваат радоста со ближните.
Народното верување вели дека оние што ќе се оглушат на ова едноставно правило му пркосат на Бога и на Христос и нема да им оди во животот како што треба.