Споделувањето на лични стравови, приходи, проблеми и среќа понекогаш носи повеќе штета отколку корист. Откријте зошто е важно некои работи да ги задржите за себе.
Постои таа навика да споделуваме, да зборуваме и со зборови да си ја олесниме душата. Во тоа има нешто длабоко човечко, речиси природно, бидејќи човекот не е создаден за целосна тишина; му е потребно да биде слушнат, забележан и разбран.
Но со текот на времето доаѓа едно чудно, малку горчливо сознание: не треба сè што е во нас да стане сопственост на другите. Понекогаш зборовите што сме ги изговориле почнуваат да живеат свој живот и повеќе не ни припаѓаат. Тогаш се јавува непријатност – не поради тоа што сме го кажале, туку поради тоа кому и како сме го кажале.
1. Не им зборувајте на сите за вашите стравови
Стравот е многу лична работа – покажува каде човекот е ранлив, каде го боли и каде нема потпора. Кога тоа го споделуваме со секого, ни се чини дека ни олеснува, но всушност се случува спротивното.
Не секој знае внимателно да се однесува кон туѓата слабост. Некој ќе запамети, некој ќе искористи, а некој едноставно ќе ја омаловажи – и тоа остава трага. Дополнително, колку повеќе ги изговараме своите стравови без да работиме на нив, толку подлабоко тонеме во нив.
Како што рекол Фридрих Ниче:
„Слабоста покажана на погрешна личност станува оружје против тебе.“
2. Не им зборувајте на сите за вашите приходи
Парите се тема полна со емоции, споредби и скриени очекувања. Штом се изговорат бројките, во нечија глава започнува споредба, кај друг завист, а кај трет пресметка.
Одеднаш односите што биле едноставни стануваат напнати, како да се појавил невидлив притисок. Тука се и барањата, очекувањата и долговите што често ги расипуваат дури и најцврстите врски. Парите сакаат тишина – не поради мистерија, туку затоа што така се избегнува непотребен притисок.
3. Не им зборувајте на сите за вашите проблеми
Кога ни е тешко, природно е да сакаме да се изјадаме. Но клучното прашање е – кому му се доверуваме.
Не слуша навистина секој што слуша, ниту секој што кимнува знае да чува тајна. Понекогаш доверените приказни завршуваат во туѓи разговори, а болката тогаш станува двојна – прво поради ситуацијата, а потоа затоа што веќе не е само ваша.
Понекогаш е подобро да имате една проверена личност, отколку десет случајни слушатели.
4. Не им зборувајте на сите за вашата среќа
Постои состојба кога внатре е мирно, топло и добро, кога нема потреба ништо да се докажува. Токму тогаш се јавува желбата да се сподели: „Погледни колку убаво ми оди.“
Но токму тогаш често се случува пресврт. Кога среќата почнува да се прераскажува и покажува, како да ја губи својата длабочина. Станува покршлива и зависна од туѓи реакции. Некој искрено ќе се радува, но не сите. Некој ќе споредува, некој ќе завидува – дури и несвесно. Тоа создава непотребна бучава околу нешто што сака тишина.
Зошто е важно да се знае кога да се молчи
Молчењето во овие случаи не е затвореност или недоверба. Тоа е избор – да го зачувате она што е вредно во вас. Да не се расцепкате на парчиња пред секого. Да не објаснувате непотребно на луѓе кои не се подготвени да ве разберат.
Ова не значи да се изолирате или да престанете да им верувате на луѓето. Напротив – значи внимателно да избирате кому ќе му верувате и да разберете дека најважните работи во животот не стануваат посилни затоа што сите знаат за нив.