Овој славен Христов маченик е роден во Италија и е израснат во градот Милано.
Уште во младоста се предаде на воената служба, а како учен, згоден и храбар човек го сакаше царот Диоклецијан, кој го постави за началник на својата дворска стража. Тој тајно ја исповедал христијанската вера и му се молел на живиот Бог. Како чесен, праведен и милостив сопруг, Себастијан беше многу сакан од неговите војници.
Секаде каде што можел, ги спасувал христијаните од страдање и смрт, а каде што не можел, ги поттикнувал да умрат за Христа живиот Бог. Двајцата браќа Марко и Маркелин, кои беа во затвор заради Христа и веќе на работ да се одречат од Христа и да им се поклонат на идолите, Себастијан се зацврсти во верата и го поттикна мачеништвото.
Кога им рекол да не се плашат од смртта за Христа, лицето му се просветлило и сите го виделе неговото лице светло како лице на ангел Божји. Себастијан со чуда ги потврдил неговите зборови: ја исцелил Зоја, сопругата на занданот Никострата, која имала шест години, и ја донел на крштевање неа и целиот дом на Никостратов; ги исцели двајцата болни синови на војводата Клавдиј, а Клавдиј и неговиот дом ги донесе на крштевање; го исцели од единаесетгодишниот гихт и болест на Транкилин, таткото на Марко и Маркелин, и го одведе на крштевање заедно со целото негово домаќинство; исцели од истата болест и епархот на Рим Хроматиј, и доведе до крштевање на него и неговиот син Тибериј.
Од нив прва настрадала света Зоја, која ја фатила на гробот на апостол Петар каде што тој се молел на Бога. Откако бил измачуван, ја фрлил во реката Тибар. Тогаш Тивуртиј бил фатен, а судијата ставил оган пред него, велејќи му да избере живот или смрт, односно или да фрла темјан и да им кади на идолите или да стои бос на огнот. Свети Тивуртије се прекрсти и бос застана на жарот и остана неповреден. Тој тогаш ќе биде исечен од меч; Никострат би бил убиен со стап; Транквилијан потопен во вода; Марко и Маркелин мачени и избодени со копја.
Тогаш Себастијан ќе биде изведен пред царот Диоклецијан. Кралот го прекори за предавство, но тој рече:
„Секогаш му се молам на мојот Христос за вашето здравје и за мирот на Римската империја.
Кралот нареди да го стрелаат војниците го гаѓаа додека целото тело на маченикот не беше покриено со стрели, а од стрелите повеќе не се гледаше. И кога сите мислеа дека е мртов, тој се појави жив и здрав. Тогаш незнабожците го убиле со стапови. Тој славно пострада за Христа неговиот Господ и се пресели во Царството Небесно во 287 година во времето на царот Диоклецијан и римскиот епископ Гај.
Молитва
Тропар (глас 4): Твоите маченици, Господи, во своите маки примија непропадлив венец, од Тебе Боже наш, зашто со Твојата помош ги победија мачители и ја уништија немоќната дрскост на демоните: спаси ги нашите души со нивните молитви.