Салих Лакача (35) од Бугојно од крајот на школувањето важеше за вреден и чесен млад човек кој и беше познат на целата месна заедница на Весела. Не бегаше од работа, а дневната и ноќната работа му носеше пари, но поради една лоша одлука животот набрзо му се претвори во пекол.
Прво работев со крави, па дојдоа камиони од Полска што ги чистевме, па во 11.12 навечер си одиш дома и пак наутро. Ги свртев коцките. Имаше билети, обложувалници, како што има сега, тогаш имаше машини. Знаев како да заработам за живот, да добијам однапред и да се коцкам. Доаѓав дома скршен, мајка ми ме хранеше и така живеевме – се присетува Салих за каналот на Јутјуб „Средња Босна Данас“.
Потоа се вработил во локална работилница и недалеку од своето работно место ја запознал својата идна сопруга со која пред осум години добил син. Знаејќи дека растат трошоците, но и зависноста од коцкање, требало да заработи повеќе, па после работа во работилницата отишол на малини.
– Во бракот имаше кавги, потоа пиев и се коцкав и правев се. Тогаш жената излезе од куќата и го зеде својот двегодишен син, а јас почнав да се повикувам на Алах – вели Салих.
Сепак, кулминацијата дошла малку подоцна, кога успеал да ја прокоцка целата детска алиментација, по што донел одлука која ќе му го промени животот.
Никогаш не успеав да пресметам колку потрошив. Ми рекоа да ја правам ноќната молитва. Се разбудив и се поклонив седум ноќи, па отидов во кафуле, па пак се коцкав. Се додека не дојде Бајрам и издршка. Имав 100 марки, брат ми и мајка ми ме прашаа каде одам, а јас само реков: „Што ти е гајле!“. Одам и се коцкам додека не потрошам сè. Па, тогаш си велам: „Па, не го сакаш повеќе Салих. Немање друштво, кафулиња…“. Отидов во џамија, се поклонував, а луѓето се смееја и им дозволуваа. Слушав секакви предавања, го играв предавањето и заспав со нив. Фала богу така решив – вели Лакача.
Со помош на верата успеал да се извлече од пеколот на зависноста и да ги промени животните навики. Денеска не размислува за пороците, а иако „стариот живот“ остави последици, тој одлично се справува со нив.
-Судот ми одреди детето да го гледам по два часа на секои 15 дена и имам половина одмор. Сигурно му должам на детето 1000 марки, ама некогаш ќе му дадам. Сега плаќам како што треба, го гледам детето – заклучува Салих, кој моментално е невработен, па се надева дека на синот ќе му обезбеди се што му треба и ќе остане татко за пример.