Во 1990 година, 29 ноември сè уште се слави како Ден на Републиката
ногу приказни се раскажани за апсењето на Жељко Ражнатовиќ Аркан во 1990 година во Хрватска. Но, само еден човек го уапси Аркан во тоа време – полицаецот Милан Шербула.
Во 1990 година, 29 ноември сè уште се слави како Ден на Републиката. Него го прослави и полицијата. Милан Шербула, началникот на полицијата во Двор, по полноќ отишол во обиколка на теренот за да види дека нешто не пропуштиле колегите кои слават.
Го следел сообраќајот на патот. Во еден момент видел возило кое доаѓа од правец на Нови Сад. Додека поминувал видел дека се работи за ленд ровер зајакнат од сите страни со заварени цевки. Автомобилот се упатил кон селото Хртиќ.
– Го следев и го следев на пристојна дистанца. Повикав уште две патроли по радио да ме следат. Му пријдов со моето возило и му го затворив патот. Вратата на теренецот се отвори. Излезе човек во маскирна униформа, кога подоцна ќе дознаам дека е Аркан.
Еден хрватски полицаец забележал дека еден маж има пиштол под пазувите. Некој извика „Оган“. Тој беше човек наречен „Црквењак“. Веројатно мислеше дека Аркан шутира во Милан.
Аркан видел дека Чербула е полицаец, иако бил во цивилна облека. Видел дека зад него застанале уште две полициски автомобили. Проценил дека нема шанси, па не се ни обидел да го извади пиштолот. Мирно ги спои рацете и ги подаде до Чербула. Со лисици на рацете му ставил крим-техничар по име Зец.
Во теренецот имало многу оружје, автоматски пушки, бомби, па дури и еден руски митралез. Во него имало четворица млади луѓе. Еден од нив рекол дека застанал и дека го однеле. Ги однеле до станицата во Двор. Телефоните почнаа да работат.
– Дури во мојата станица дознав кога бевме уапсени и ми беше драго што ни падна во раце. Дотогаш имав слушнато за Аркан како криминалец и шверцер, но подоцна дознав дека е многу поголем ѕвер отколку што мислев во тоа време. Таму се собраа многу началници и специјалци од Лучко. Нешто шепнаа, се согласија, како да се плашеа од него. Мене ми беше смешно. Од што се плашите, си помислив – вели Чербула.
По ова Аркан и компанија се запознале во Загреб. Следуваше судење, па затвор. Не помина долго време пред да се појави во Белград. Чербула се пензионираше во 1991 година. Вели дека му било тешко да живее во Двор, бидејќи многумина му замериле што го уапсил Аркан.
– Во печатот се напишани многу невистини за апсењето на Аркан, вклучително и книги. Дури и она што го пишува Бољковац во својата книга нема врска со вистината. Можеби така пишувале од некои политички причини. Никој не ме замоли да го чекам и да го уапсам. Случајно ми падна во раце. Да дојдеше од Босна и да отидеше во Загреб, немаше воопшто да реагирам – ја заклучува исповедта на Милан Шербула.