Не можеме да им се допаднеме на сите. И не треба да се бориме против тоа, туку да научиме да живееме со тој факт.

Зашто светот, за жал, не го сочинуваат само луѓе кои ќе ви се насмевнат додека чекате во ред, ќе ви ја подигнат ракавицата што ви паднала или ќе ви кажат: „Колку убаво ти стои таа боја“.

Постојат и оние другите. Луѓе на кои едноставно не им се допаѓате. Не затоа што сте направиле нешто страшно, туку понекогаш и без очигледна причина. Можеби поради нивната несигурност, завист, потиснато незадоволство или проблеми кои несвесно ги префрлаат врз другите.

Тоа може да биде непријатно. Особено кога се трудите да бидете пристојни, не се туркате со лактите во јавниот превоз и не правите драма околу ситници.

Не паѓајте во замката да се борите за наклонетоста на оние на кои не им сте важни

Сепак, туѓото неприфаќање може да ве погоди преку саркастични коментари, пасивна агресија или намерно игнорирање.

Токму тогаш е важно да не паднете во замката постојано да се објаснувате, да се правдате и да се обидувате да докажете дека всушност сте добра личност.

Секојпат кога ја трошите својата енергија обидувајќи се некому да му се допаднете, плаќате висока цена. Го давате своето време, внимание и дел од самопочитта.

А сето тоа затоа што некаде длабоко во вас се крие автоматската мисла:

„Ако не му се допаѓам некому, значи дека нешто не е во ред со мене.“

Не значи.

Можеби едноставно не сте личност која некому му одговара. Како што некој не сака лут сос, така и вие не мора да бидете по сечиј вкус. Тоа не ве прави помалку вредни.

Замислете се себеси како совршена шолја кафе. Јако, ароматично, послужено во прекрасна шолја. Но некој воопшто не сака кафе. Некој има гастритис, а некој едноставно повеќе сака чај.

Дали поради тоа кафето станало лошо? Секако дека не. Истото важи и за вас.

Наместо да се обидувате да ја освоите нечија наклонетост, подобро е да се повлечете и да го зачувате своето достоинство. Зашто докажувањето на сопствената вредност пред личност која однапред одлучила дека не ѝ одговарате, често е залудна работа.

Тоа е бескрајна трка во која постојано ќе бидете чекор зад некого.

А сега искрено размислете: кога последен пат навистина сте му се восхитувале на некого кој постојано трчал по туѓо одобрување?

Поверојатно е дека таквото однесување ви создавало непријатност. Слично е и со другите. Постојаното угодување, зад кое се крие стравот од отфрлање, не мора да предизвика симпатии. Напротив, често заморува.

Понекогаш игнорирањето е најдобриот одговор

Кога некој намерно се обидува да ве повреди, најчесто очекува реакција. Каква било.

Навреденост, лутина, сарказам – сето тоа може да стане гориво за продолжување на конфликтот. Лицето кое ве провоцира може да ужива во тоа што гледа дека сте ја изгубиле контролата.

Затоа понекогаш најдобриот одговор е да не му ја дадете реакцијата што ја очекува.

Тоа не значи дека треба да станете ладни и безчувствителни, туку да одбиете да учествувате во играта што некој ви ја наметнува.

Една од техниките што се користат во вакви ситуации е позната како метод на „сив камен“. Суштината е да останете емоционално неутрални и да не давате дополнителна причина за расправија.

Не мора да се правдате, да се расправате, да се смеете на провокациите ниту да одговарате на секоја забелешка.

Ако некој сака да ве испровоцира, не му го давајте задоволството да види бурна реакција. Ако се обидува да ве вовлече во кавга, не прифаќајте го повикот.

На пример, некој ви вели:

„Повторно направи сè по свое, како и обично.“

Наместо долго објаснување, можете едноставно да одговорите:

„Да, можно е.“

И тука разговорот завршува.

Нема кавга, нема бурни емоции, нема непотребно докажување. Само мирен одговор кој не остава многу простор за продолжување на провокацијата.

Секако, оваа метода не е решение за секоја ситуација, особено кога е потребно јасно да се спротивставите на сериозно вознемирување или да ги заштитите своите права. Сепак, може да биде корисна кога некој се обидува да предизвика бесмислена расправија.

Пренасочете го разговорот од емоции кон факти

Постои уште еден начин да одговорите на непријатните коментари: пренасочете го разговорот од емоции кон факти.

Ако некој ве критикува, прашајте:

„Што точно предлагаш да променам?“

Или:

„Врз основа на што дојде до таков заклучок?“

Многу навредливи и потсмешливи забелешки немаат вистинска основа. Кога ќе побарате од личноста конкретно објаснување, може да се покаже дека зад нејзините зборови не стои ништо повеќе од желба да ве повреди.

Обидете се да разберете што се крие зад туѓата нетрпеливост

Тоа не значи дека треба да сочувствувате со секој што се однесува лошо кон вас.

Сепак, понекогаш е корисно да се запрашате:

„Што всушност се случува со таа личност?“

Можеби живее во постојана анксиозност. Можеби чувствува завист. Можеби некогаш доживеала нешто болно, а вие, сосема случајно, сте ја потсетиле на тоа искуство.

Луѓето можат да развијат нетрпеливост од различни причини. Понекогаш тоа има врска со нивните лични искуства, внатрешни конфликти, стравови или незадоволство.

Во психологијата се зборува и за проекција, односно припишување на сопствените неприфатливи чувства или особини на другите, како и за пренесување емоции од претходни односи врз луѓето во сегашноста.

Понекогаш еден топол гест може да го промени текот на комуникацијата.

Наместо саркастична забелешка, можете да поставите добронамерно прашање. Наместо да возвратите со иста мера, можете да упатите неутрален и искрен комплимент.

Понекогаш таквиот пристап може да го разоружа соговорникот.

Но, важно е да запомните нешто: трудот да го подобрите односот има смисла првенствено кога навистина ви е важно лицето.

Можеби станува збор за надреден, член на семејството или близок колега со кого секојдневно морате да соработувате. Сосема поинаку е кога станува збор за непозната личност која остава навредливи коментари на интернет.

Дури и ако разбирањето на туѓото однесување не доведе до пријателство, тоа може да ви помогне да ја намалите внатрешната напнатост.

Ќе престанете секоја непријатност да ја доживувате како доказ дека нешто не е во ред со вас.

Ќе сфатите дека туѓата нетрпеливост понекогаш зборува повеќе за проблемите на личноста која ја покажува, отколку за вас.

Поставувањето граници не е непристојност, туку знак на зрелост

Ако некој постојано го нарушува вашиот личен простор, упатува саркастични коментари, ве критикува или се обидува да ви ја наметне својата волја, важно е да го запрете таквото однесување.

Не мора да бидете груби. Доволно е да бидете јасни и одлучни.

Можете да кажете:

„Не ми одговара тонот со кој разговараш со мене.“

„Не сакам да разговарам за тоа.“

„Ајде да ја смениме темата.“

Најважно е да не чувствувате обврска бескрајно да се правдате. Прекумерното објаснување понекогаш само му дава на другиот дополнителен простор да продолжи со притисокот.

Во такви ситуации може да помогне техниката на „расипана плоча“.

Нејзината суштина е едноставна: јасно поставете ја својата граница, а ако соговорникот не ја прифати, мирно повторете ја истата порака. Без покачување на тонот, без дополнителни објаснувања и без влегување во расправија.

Ако е потребно, повторете ја уште еднаш.

Понекогаш неколку доследни повторувања се доволни за другата личност да сфати дека нема да го промените ставот само затоа што ве притиска.

А ако ни тоа не помогне, имате право да го прекинете разговорот или да се оддалечите. Никој не е должен бескрајно да трпи непочитување на своите граници.

Ако чувствувате дека ви е тешко да кажете „не“, можеби би било корисно да разговарате со психолог.

Не затоа што сте слаби, туку затоа што поставувањето граници може да се научи и вежба. Во сигурна средина, со стручна поддршка, постепено можете да научите да одбивате нешта кои не ви одговараат, сè додека таквиот начин на комуникација не стане природен.

Најголемата сила се крие во тоа да го насочите вниманието кон себе

Наместо со часови да размислувате за туѓите зборови, погледи и незадоволство, обидете се вниманието да го насочите кон сопствениот живот.

Вниманието е како пари. Оној кому постојано му го подарувате, добива сè повеќе простор во вашите мисли.

Сакате ли да го храните вашиот внатрешен критичар? Продолжете да размислувате за секоја навреда, непријатен поглед и нечие одбивање.

Но, ако сакате да ја зајакнете сопствената самодоверба и внатрешната стабилност, започнете да се избирате себеси.

Одете на места каде што се чувствувате добро. Дружете се со луѓе кои ве почитуваат, ве разбираат и ве ценат.

И не заборавајте една интересна мисла од старите Евреи:

„Таму каде што ве сакаат, одете ретко. Таму каде што ве мразат, не одете никогаш.“

Во оваа едноставна реченица се крие важна животна лекција.

Не злоупотребувајте го вниманието на луѓето кои ве сакаат. Не им се наметнувајте и не мешајте ја љубовта со право од другите да барате баш сè.

Но, исто така, немојте свесно да одите таму каде што постојано ве повредуваат, понижуваат или отфрлаат.

Нема потреба да влегувате на бојно поле на кое однапред сте одредени да бидете мета.

Останете со луѓето покрај кои можете слободно да дишете. Со оние пред кои не мора постојано да докажувате дека не сте виновни. Со луѓето кои ве слушаат не затоа што мораат, туку затоа што искрено сакаат да ве чујат.

Светот е голем.

Во него постојат луѓе на кои им одговарате токму такви какви што сте.

Без подароци, без чоколади, без скапи вечери и без постојани обиди да ја заслужите нивната наклонетост.

Не мора да се менувате само за да им се допаднете на оние кои не сакаат да ве прифатат.