Следниот пат кога ќе одите на шопинг, размислете добро
Дека шопингот може да биде „болест“ покажува и овој пример на Керол Бејн (43), која поради оваа страст изгубила се што имала.
Како што сега тврди жената, престанала да излегува од дома кога биле деновите на попустот, бидејќи се плаши од својот порок, но вели дека сега никогаш не е посреќна.
Нејзината приказна започнува вака:
– Имав добра работа и пристојна плата. Потекнувам од добро ситуирано семејство и никогаш не морав да се грижам за мојата финансиска состојба. Како дете секогаш го добивав тоа што го сакав, а подоцна кога почнав да работам си купив се што ќе посакам – ја започна својата приказна.
– Како што минуваа годините, така се зголемуваа и моите желби. Прво беа партали, па чанта Шанел, па чевли Гучи. Секогаш би нашол оправдување и објаснување кога некој ќе ме праша зошто купувам толку многу работи. Многу лесно би се убедила себеси и околината дека ми треба само уште едно парче облека – додала таа.
Таа не сфати дека има сериозен проблем.
– На почетокот трошев само онолку пари колку што би имала, а потоа отидов чекор понатаму – признала таа.
Банките и понудија различни опции, од дозволениот минус до заемот, а Керол не можеше да им одолее. Сите тие понуди изгледале толку примамливо, а таа била убедена дека лесно ќе ги исплати сите тие долгови. По гардеробата купила нов мебел, а потоа и автомобил. И потоа…
– Така живеев неколку години, а потоа дојде круната и останав без работа. Првите месеци добивав помош како невработена, а бидејќи немаше нова работа на повидок, станав свесна за ситуацијата – се присети таа.
Жената тогаш станала свесна за својата ситуација, а должела повеќе од 35 илјади долари, а воопшто не знаела како да го врати. Се акумулирале камати, банките и се јавиле, а таа морала да продаде се за да врати дел од долгот.
Ги распродаде сите свои скапи чанти и облека. Морала да се исели од луксузниот изнајмен стан и да се врати кај родителите и да почне да живее живот кој дотогаш и бил непознат.
Сепак, на крајот од целата приказна Керол вели дека никогаш не била посреќна.
– Не ни сфатив дека со шопинг се обидувам да „купам“ добро расположение и љубов. Мислев дека ќе бидам посреќна ако ја имам таа чанта или тие чевли. Меѓутоа, тоа не се случи. Научив дека нишата не може да ја надомести мојата тага, куп облека, скап накит и чевли нема да можат да го направат тоа. „Проблемите не се решаваат на тој начин“, рече таа.
– Денеска немам многу пари или работи, но научив да ги ценам вистинските вредности во животот – признала жената.
Дека ова не е изолиран случај покажува и фактот што психолозите и социјалните работници ја класифицираат шопинг-манијата како опсесија која треба да се третира.
Некои социјални работници сметаат дека нема многу адекватни видови помош за вакви случаи, но се согласуваат во едно – обично предолго му треба на лицето кое е „во неволја“ да бара решение. Жените погодени од шопинг манија обично имаат околу четириесет години, а мажите веќе не се редок случај.
Предизвика за импулсивен шопинг главно се промените во расположението. Германците дури и го измислиле терминот за оваа состојба, кој е „ стрескауф “.