Поминаа 41 година од смртта на доживотниот претседател на СФРЈ Јосип Броз Тито, а обожавателите на неговиот карактер пристигнаа денес, на денот на неговата смрт, од целиот поранешна Југославија да му оддадат почит на големиот човек од сите народи и националности кои почиваат во Домот на цвеќето. Како на подвижна лента, и во согласност со епидемиолошките мерки, групи од Македонија, Босна и Херцеговина, Словенија, Русија, па дури и од Кина, но и наши сограѓани, се вртеа наизменично.
Пензионираниот полковник и диригент на гардскиот оркестар Јосип Броз Тито, Михајло Петрас (83) стоеше меѓу собраните покрај гробот на Броз, држејќи две црно-бели фотографии во раката.
Во интервју за Објектив, полковникот вели дека директниот контакт со Тито засекогаш влијаел на неговиот живот.
– Дванаесет години бев диригент на неговиот чувар оркестар. Тој свиреше пијано многу добро. Неговата омилена песна беше „Успаванка“, на словенечки јазик, бидејќи неговата мајка беше Словенка, таа често пееше.
Во 1978 година, ние му ја отпеавме таа песна. Му реков: „Другар претседател, ние не го научивме текстот најдобро, затоа ќе користиме хартија“. Токму кога тој сакаше да запали цигара, ние започнавме да пееме, а тој ја испушти цигарата на масата како топ. Пееме три строфи, тој не прекинува: „Не е добро“ и почнува да пее самостојно.
Тоа е нашиот пријател Тито – се сеќава полковникот со сетот во својот глас додека ни ги покажува фотографиите на кои тој и Броз наздравуваат со шампањ.