Еве некои од неговите мисли што ќе ви помогнат да се ослободите од секојдневниот стрес и немир карактеристичен за денешниот начин на живот.
Отец Тадеј беше познат српски игумен кој напиша поучна книга „Какви се твоите мисли, таков е твојот живот“ и многу други во кои зборува за духовниот живот.
Еве некои од неговите мисли што ќе ви помогнат да се ослободите од секојдневниот стрес и немир карактеристичен за денешниот начин на живот.
Кога ќе испратите мисли за смиреност, тишина, полна со Љубов и љубезност до секого, за кратко време ќе видите како ќе се промени кругот околу вас.
Кога сме во друштво на немирна душа, тој немир се шири и кај нас. Потоа се нервираме, нашето расположение се влошува и сакаме да излеземе од таму.
Не е Бог тој што се повлекува, туку грешната природа не одвлекува од Него. Денес, Господ се повикува малку (и премалку). Светот се забавуваше. Понекогаш големите маки не тераат да бараме значење подлабоко во нас.
Непослушни сме затоа што такви сме од мали нозе. Баба и дедо не учат од мали нозе да кажеме не, и така учиме да се спротивставуваме. Мора да вежбаме да бидеме послушни, а не да бидеме наша волја.
Како ќе ги разбереме неволјите на другите луѓе, ако ние самите понекогаш не сме биле во неволја.
Нашите родители не опкружуваат со внимание, не навикнуваат на внимание, а ние тоа го очекуваме од сите други како со некое право, и тоа не можеме да го добиеме. Раѓа преосетливост и носи страдање. Треба да научиме дека ниту негрижата ниту понижувањето не навредуваат, дека се покриваме со кротост и љубов.
Она што беше, беше и е минато. Вие само напред и побарајте помош од Господ.
Наместо да започнуваме од себе, ние секогаш сакаме да ги исправиме другите и да се оставиме себеси. Ако секој тргна од себе, тука е нашиот мир насекаде!
Нашите мисли се огромна сила и моќ. Луѓето не размислуваат за тоа. Се доаѓа, и доброто и злото, од мислите.
Кршиме, кршиме, непотребно. И кога на Бог му требаме, она што ни е потребно – Тој го дава. Потоа, самите гледаме зошто се распаднав размислувајќи толку многу што да правам кога Господ мисли за нас. За секоја душа!
Човекот е она што го мисли. Нашиот живот зависи од нашите мисли.
Утрото, кога станувате без молитва, не треба да излегувате од дома, а навечер, фала му на Бога за тој прекрасен ден.
Поправете се, ќе станете животен пример. Многу повеќе се зборува во животот отколку со зборови.
Кога озборуваат за нас, само ни ги отстрануваат дамките. Единствено што е важно е да не озборуваме за никого. Бог гледа се.
Не ги навредувајте и тагувајте вашите родители. Не може да биде добро за вас ако вашите родители се лути или тажни на вас.
Животот е болен затоа што нервите се многу преоптоварени и не сме практикувале да се релаксираме, треба ментално да се релаксираме, кога ментално се релаксираме и физичкото тело одмара.
Тоа значи многу кога има молитвеник во куќата. Молитвата ја привлекува Божјата благодат. Секој дома го чувствува тоа. Ова го чувствуваат и оние чии срца се оладиле. Затоа треба постојано да се моли.