Светата маченица Татијана била девица која целиот свој живот му го посветила на Бога.
Македонската и Српската православна црква, заедно со верниците, денес ја чествуваат Светата маченица Татијана.
Света Татијана била девица која својот живот целосно му го посветила на Бога и пострадала во најтешки маки.
Родена била во Рим, во угледно семејство. Нејзиниот татко бил побожен христијанин и ја воспитувал во верата. Кога пораснала, одбила да се омажи, бидејќи сакала да се „обручи со Христа“.
Живот исполнет со пост, молитва и служба
Девицата Татијана му служела на Бога дење и ноќе, преку пост и молитва, умртвувајќи го телото и потчинувајќи го на духот. Таа служела во црквата и била поставена за ѓакониса.
Татјанин ден – празник на студентите
Пред околу два и пол века, Русите почнале да ја празнуваат Света Татијана како заштитничка на студентите, бидејќи Московскиот универзитет бил основан на нејзиниот празник – 25 јануари 1755 година.
Името Татијана, благодарение на големиот руски поет Александар Пушкин, добило романтичен призвук. Неговата хероина Татијана Ларина станала симбол на вистинската руска жена.
Една година, ректорот на Московскиот државен универзитет „Ломоносов“, Виктор Садовничји, издвоил околу 45 килограми мед од своите резерви за подготовка на традиционална медовача, која им била послужена на студентите во чест на празникот.
Мачеништво и чуда
Тогашниот цар бил колеблив во верата. Неговите слуги ја одвеле девицата Татијана во храмот на Аполон за да се поклони на идолите. Таа се помолила на Христа и веднаш се случил земјотрес – идолот паднал и се распаднал, а од него излетал демон и избегал. Дел од храмот се урнал и усмртил многу незнабошци.
По тоа, Татијана била изведена на суд и сурово мачена: ја камшикувале, ѝ го сечеле телото, ја гребеле со жилети, ѝ ги ваделе очите со куки и ја фрлале во темница.
Но, Бог ѝ испраќал ангели кои ѝ ги лечеле раните, така што секое утро таа им се појавувала на мачителите целосно здрава.
Според преданието, додека ја тепале, мачителите чувствувале голема болка, како да удираат во наковална. Од нејзините рани не течела крв, туку млеко, а се ширел прекрасен мирис.
Во еден миг, им се отвориле очите и околу Татијана виделе четири ангели. Осуммина од нив поверувале во Христа и поради тоа биле мачени и убиени.
Еднаш ја фрлиле пред лав, но животното почнало да се умилкува и не ѝ наштетило. Ја фрлале и во оган, но ангелите повторно ја спасиле, додека слугите загинале.
На крајот, бил доведен и нејзиниот татко, и двајцата биле погубени со меч. Света Татијана се упокоила околу 225 година, овенчана со венец на бесмртна слава.
Верување и молитва
Според народното верување, денес треба да се изговори молитва за да не се навлече гневот на светителката и за да нè заобиколат болестите.
„Овчицата Твоја, Исусе, Татијана, со силен глас вика:
Тебе, Женику мој, Те љубам и барајќи Те – страдам;
се распнувам и се погребувам во Твоето крштение.
Страдам заради Тебе, за да царувам со Тебе,
и умирам заради Тебе, за да живеам со Тебе.
Прими ме како чиста жртва, со љубов принесена за Тебе.
По нејзините молитви, Милостив, спаси ги душите наши.“