Отец Предраг Поповиќ оваа недела гостува во емисијата „Живот во рамнотежа – Разговори со душата“ на Бебе Драгиќ, каде што зборуваше за важноста на веќе започнатиот Велигденски пост, но и за тоа што и во каква форма дава Бог искушенија пред нас како луѓе, како и зошто тоа е важно за нашиот духовен развој.
Ретко кога животот оди според некој наш план, но Господ има свој, па ако се молиме за смиреност и мирен живот, нема да ни го даде, како што тврди отец Петар. Наместо смиреност, тој ќе ги стави пред нас искушенијата што се таму за да ја тестираат нашата вера.
Ти си светлината на овој свет. Вели Господ, град кој стои на планина не може да се сокрие. Никој не става свеќа за да ја осветли темнината и не става чинија над неа. Кога ќе ги извадиме свеќите надвор среде бел ден, дали ќе осветлат нешто, нема ништо, но во темнината – тогаш светлината ќе се изрази. А, колку повеќе човек блеска, толку повеќе сенки фрла и затоа повеќе ќе те бркаат и мачат, вели отец Предраг.
Тој посочува дека не треба да се плашиме од тоа, ниту да се плашиме од тоа што ќе каже овој или оној, треба да си правиме свое и да се движиме кон Господ, а другите луѓе да видат што ќе прават со својата омраза. Тој ни открива и како ние како луѓе со вера можеме да се одбраниме од оние кои не ни мислат добро или дури ни прават штета и како да се заштитиме од нив.
– Треба да се молиме за луѓето кои ни посакуваат зло и кои не ни посакуваат добро. Тоа е единствената вистина, затоа што ќе запалиме свеќа, можеме да запалиме илјада од нив на ден, тој ќе го направи она што го наумил. Можеби тој е одговорот на нашите молитви. Самиот човек кој тргнал да нè провоцира можеби ни бил испратен од Бог да одговори на нашите молитви, да не издигне на повисоко ниво, да нè научи дека не сме такви.
Пораката на отец Предраг сега, особено за време на Велигденските пости, е многу значајна и моќна, а тој ни откри во новата епизода од емисијата „Живот во рамнотежа – разговори со душата“, како да не останеме сакати за љубовта и зошто тој ја прашува разликата помеѓу самољубието и самољубието.