Охрид, 8 декември 2025 (ОХРИДПРЕС) – Долгогодишниот клисар во охридската црква посветена на Свети Климент, стариот Сандре Чипанов, ја пренесува една од најпотресните случки од историјата на градот.
Во 1910 година, колерата беснеела низ Охрид. Секој ден умирале луѓе, а лек немало. Стравот се проширил низ целиот град – охриѓани масовно бегаа во околните села, а манастирот Свети Наум бил преполн со избегани жители.
Во тој очаен момент, Сандре им предложил на поп Ѓорѓи и уште еден свештеник од црквата Свети Климент да ги земат моштите на Свети Климент Охридски и да поминат низ градот во литија. Свештениците се согласиле и тргнале веднаш, само неколкумина. Но, по пат народот почнал да им се придружува.
Литијата минала низ Варошот и чаршијата. Никој не ги попречувал – ни Турците кои, како што сведочи Сандре, ја чувствувале истата мака: „И тие се луѓе, наши браќа од човештвото. И тие паѓаа од колера како муви.“
До вечерта литијата се вратила со моштите во храмот. А веќе следниот ден – чудо. Ниту еден нов случај на колера. Болеста, како што сведочи Сандре, „веднаш се пресекла“.
Тој потсетува и на сличен случај во Цариград, кога Патријархот, со дозвола од султанот, организирал литија со Појасот на Пресвета Богородица. И таму, велат старите преданија – колерата веднаш престанала.