радот Мелитина Ерменска е многу натопен со христијанска крв, како и целата земја Ерменска. Но, првата крв за Христа во овој град беше на Свети Полиевкт, пролеана околу 259 година, во времето на царувањето на Валеријан. Во тој град имаше двајца пријатели офицери: Неарх и Полиевкт.
Неарх беше крстен, Полиевкт некрстен. Кога излезе царската заповед за гонењето на христијаните, Неарх се подготвуваше за смрт, но беше во голема тага што не успеа и својот другар Полиевкт да го обрати во христијанската вера. Кога Полиевкт дозна за тагата на Неарх, му вети дека ќе ја прими Христовата вера.
Утредента тој му го раскажа на Неарх овој сон: дека Господ Христос му се јавил во светлина, ја симнал од него старата облека и го облекол во нова, пресјајна и го поставил во седлото на крилест коњ. По ова Полиевкт отиде в град, ја искина царската заповед за мачење на христијаните, ги искрши идолските статуи.
Го мачеа и го осудија на смрт. Кога го изведоа на губилиштето, го здогледа Неарх сред толпата и радосно му викна: „Спасувај се, драг пријателу! Сети се на заветот на љубовта што се утврди меѓу нас“. И Свети Неарх подоцна заврши маченички за Христа запален во оган. Неговиот спомен е на 22 април.
Свети Филип, Митрополит Московски
Роден на 11 февруари 1507 година. Стоејќи еднаш како млад човек во црквата, слушнал како свештеникот чита од Евангелието: „Никој не може да им служи на двајца господари“, и се исплашил од тие зборови како само нему да му ги кажуваат и се просветил на во исто време, па отишол во Соловецкиот манастир каде по долга и тешка искушение се замонашил.
Откако стана игумен, тој сјае како сонце, а целата руска земја слуша за него. Затоа царот Иван Грозни го донел на празното место на митрополитот Московски во 1566 година. Но, светиот човек не можел рамнодушно да гледа на ужасите на страшниот цар, туку го советувал и бестрашно го искривувал.
Царот нашол лажни сведоци против Филип, го соборил и наредил да го облечат во едноставна, парталава монашка облека и да го затворат во Твер. Скуратов, еден од доверливите луѓе на царот, дошол во ќелијата на Филип и го задушил со перница. Но, набргу сите што беа против Филип умреа со лоша смрт. И по неколку години, телото на светителот беше пронајдено цело, нерасипано и миризливо и беше пренесено во Соловецкиот манастир.