Исповедта на мајката на Лидија може да поттикне некои родители и да им даде сила да не се откажуваат од своите деца, како што децата не се откажуваат од нив.
Аутизмот е развојно нарушување кое влијае на социјалните вештини, како што се основната комуникација, играта и учењето. Докторите се уште не знаат што точно ја предизвикува, но сметаат дека се работи за комбинација на надворешни и генетски фактори. Предвремено породување, мала тежина при раѓање, компликации при породување и постари родители се некои од факторите на ризик.
Мајката Лидија Бижиќ на социјалните мрежи ја откри приказната за своето момче на кое лекарите му констатирале аутизам, но секогаш знаела дека тоа не е вистина.
Иако сите симптоми укажуваа на тоа, се покажа дека детето има проблем со правилото за кандида кое не е откриено и дека поминало толку долго што сите симптоми укажуваат на аутизам. Храброста и борбата на оваа мајка успеа да му обезбеди на момчето убава иднина, без никакви пречки.
И ќе помине, само треба да верувате, велат баби и нераспадливи оптимисти. Некогаш би ги возел во пеколот кога ми велат: „Биди силен и верувај“. Не кажуваш! Тоа е исто како да му ја кажуваш истата реченица на гладен! И јас бев гладна моето дете да биде како другите деца, а не да биде дете со посебни потреби. Да ми каже дека нема аутизам и дека се е во ред со него.
Да не размислувам кој ќе се грижи за него кога ќе ме нема и дали ќе ги оковам постарите две ќерки со тоа што ќе го чуваат. Да не размислуваат дали ќе ги имаат своите семејства, или ќе му го посветат животот на неговиот. Лидија и открива дека нејзините проблеми само се таложат и целиот живот за неколку моменти се свртел кон неа:
– Како што обично се случува, кога ќе те погоди еден проблем, тој води до уште неколку. Така ми се случи, да не бидам монотон, да останам без работа, па да најдам друга работа, па трета, четврта и сите оние работи за кои мислев дека никогаш нема да се снајдам. И отидов на сите тие работи, средена и насмеана, полна со глава и рането срце (каков патос) и го правев тоа што не ми се допаѓа или не ми е гајле и трчав дома кај оние што ги сакам и кои се грижат само за мене.
И машините низ куќата што почнаа да ме изневеруваат и да се расипуваат, па тоа е чудо. Како се да се сврте против мене, што би рекле непоправливи песимисти.
Загрижената мајка имала само една мисија, како да му помогне на своето дете:
– Станав себична во тоа кому ќе го посветам слободното време, време што ќе го заштедам од инаку малку време. Апсолутно се дистанцирав од луѓето кои ме оптоваруваат или ми ја одземаат енергијата. Ја собрав целата енергија за децата, особено за моето момче.
Размислував дали ја правам вистинската работа и што е правилно за детето.
Некои ме советуваа да ги прифатам работите онакви какви што се, а јас сум уморна да размислувам дали „работите“ се навистина такви какви што ми се претставени.
Оваа мајка им верувала на лекарите кои и дијагностицирале на синот, но имала малку сомнеж и надеж дека тоа не е аутизам.
– Лекарите се прекрасни луѓе. И мислам дека најштетно е по здравјето, кога безрезервно им веруваш на лекарите. Тие, како и повеќето луѓе, си одат дома од работа, се караат со сопружникот за ручек, пари или измамници и се опиваат, а децата им доцнат дома, па се грижат, а потоа си легнуваат доцна и одат на работа изнервирани. исклучени и ненаспани. , па ти треба денот да им дојде, па тие да ти кажат свое стручно мислење, и тие одат да се помират со семејството, додека ти раскинуваш со твоето. И тогаш не ви преостанува уште многу, освен сами да копате по Интернет, нешто што може да ви биде од помош, спас – вели Лидија и додава дека дошла до големо знаење:
Се приклучив на група мајки на деца со аутизам на Фејсбук и преку нив и нивните објави отидов којзнае каде и стигнав на разни сајтови. Ги преведов нивните публикации и собрав, а потоа применив се што мислев дека ќе ми помогне.
Една од најбаналните работи ме разбесни, толку многу што ја разниша мојата доверба во лекарите и нивната посветеност како никогаш досега. А тоа е сознанието дека: без разлика со кој стручњак сум бил, никој навистина не бил заинтересиран.
Затоа што ако беше, ќе ми речеше да го тестирам моето дете за Кандида – рече таа, а потоа откри каква врска има аутизмот со Кандида:
– Знаете ли дека кандидатот е толку подмолен што може да им создава огромни проблеми на децата, па навистина сè да изгледа како детето да има аутизам?
Дали знаевте дека кандида блокира различни центри во мозокот задолжени за говор и внимание?
Дали знаевте дека кандидата е многу полесна за лекување кај децата отколку кај возрасните и дека напредокот во говорот може да се забележи на почетокот на терапијата?
Дали знаевте дека терапијата против кандида е сосема природна? Дали е природен начин на исхрана без шеќер (дури и овошје), без квасец, млеко и бело брашно?
Дали знаевте дека повеќето деца не би биле заробени во светот на аутизмот само доколку се посвети повеќе внимание на тоа кој и како ја работи нивната работа?!
Работата на докторот не е иста како работата на келнерот, па не е важно дали ви донел бибер и сол со супата! Докторот МОРА да каже се што може да помогне, бидејќи светот долго време зборува за тесната врска помеѓу кандида и аутизам.
Иако сето ова ви изгледа збунувачки, Лидија сфатила дека нејзиното дете нема аутизам, туку дека кандида ги предизвикала сите проблеми. Нивниот живот се претвори за една година, доживеаја неверојатна среќа.
– Не можам да ја кажам суштината. Сакав да ви се пофалам дека моето момче, од дијагнозата на аутизам, отиде дотаму што отиде во градинка со другите деца и си игра со нив без никаква разлика. Од фактот што употребил само неколку значајни зборови, главно на англиски јазик, не сакал да се гушка, не покажувал кон предмети, не мавтал, не одговарал на името, не се радувал на мама и тато, не ни забележува… сега почна да користи реченици, многу значајни, знае и сака да се шегува, малку се шегува, често се смее, се гушка со мама и тато, не сака да спие без нас, сестрите се среќни кога ќе дојдат од училиште, сака да оди во градинка и сите се исплашивме од ова за една година“, рече таа, заклучувајќи:
– Сакав да напишам текст за мајки чии деца имаат некакво нарушување во развојот. Да им даде ветер во грб и малку самовилски прашок, за да не се откажат, како што никогаш не би се откажало дете од мајка. Па, тука е клучот, мислам.