Момчето кое на училиште сите го задеваа поради неговата мајка, по неколку години доби проштално писмо кое денеска кружи на интернет.
Целата приказна ви ја пренесуваме во целост:
„Ја мразев, тоа беше срам за нас. Таа подготви храна за учениците и наставниците во моето училиште. Еден ден мајка ми влезе во училницата да ме поздрави. Подоцна, моите пријатели ме задеваа. Се срамев. Едноставно не паднав на земја и сакав мајка ми едноставно да исчезне. Кога ја видов пак, и реков да ме засрами, и дека подобро е да умре.
Мајка ми ништо не одговори, само немо ме погледна. Ниту еден момент не застанав да размислувам за тоа што и кажав, бев толку лут. Бев незаинтересиран за нејзините чувства…
Сакав да заминам од дома и никогаш повеќе да не ја видам. Научив многу и напорно. Така добив можност да одам во Сингапур да студирам. Таму се оженив, купив куќа и имав деца. Бев среќен и задоволен од мојот живот.
Но, еден ден, мајка ми дојде да ме посети. Таа не ме видела со години ниту пак ги видела своите внуци. Таа се појави на вратата. Моите деца почнаа да ја исмејуваат… Јас и викав: „Како се осмелиш да дојдеш кај мене дома и да ги плашиш моите деца?
Како така си се појавила непоканет.
„Бегај одовде сега!
„Мајка ми само тивко одговори: „Извинете, сигурно ја згрешив куќата“ и исчезна“.
По неколку години добив писмо. Бев поканет на годишнината од дипломирањето. Ја излажав сопругата дека морам да одам на службено патување. По прославата, од некоја љубопитност, застанав кај мојот роден град. Кога ме видоа, мештаните ми кажаа дека таа починала.
Не пуштив ниту една солза. Ми дадоа писмо за кое ми рекоа дека е од неа…
„Драг мој сине, цело време мислев на тебе. Извини што дојдов кај тебе дома и ги исплашив твоите деца. Мило ми беше што слушнав дека си успеал во животот. Жал ми е што отсекогаш сум ти бил товар и срам.
Гледаш, кога беше дете, имаше несреќа каде што го изгуби окото. Како мајка не можев да поднесам да те пораснам без едно око. Лекарите те прегледаа и ми рекоа дека е невозможно некогаш да гледаш.
Тогаш ти го дадов едното мое око… Се гордеев затоа што мојот син ќе го погледне и гледа светот за мене, со тоа око.
Со љубов, секогаш со тебе,
Твојата мајка”.
Споделете ја оваа приказна со вашите приајтели и оставете ни коментар со ваше размислување!