Ја слушам оваа реченица од сите страни, и тоа е знак за најголем пораз
Во какво време живееме?! Од сите страни, ги слушаме нашите стари како велат: „Не сакам да им бидам товар на децата. Им реков, штом станав толку беспомошен што не можев да се грижам за себе – одведете ме дома! “
Можеби опцијата за дом за стари лица во Америка е природно решение, но кај нас тоа значи предавање (со исклучок на оние кои имаат голем приход и плаќаат скапа и приватна нега). Кај нас, децата ги испраќаат своите родители во дом за стари лица само ако постарите се толку болни што не можат да останат сами дома дури и неколку часа.
„Немам друг избор! Не можев да ја оставам сама дома, се плашам дека ќе се изгори себеси и станот, ќе умре сама – додека сум на работа “, е реченица што често се изговара кај нас.
Ако децата почнат да протестираат, категорично отфрлајќи го домот за стари лица како опција за нивните родители – постарите се смируваат. Но, ако децата само креваат раменици, постарите тајно се молат Бог да им даде брза и лесна смрт.
Во Азија, старите се сметаат за ангели чувари на куќата во која живеат. Извор на мудрост. Меѓу нив има една изрека: „Никогаш нема мир во куќа каде што нема старец.“ И никогаш не би им паднало на памет да ги истераат старите луѓе од куќата, бидејќи тоа е како да ги отсекувате корените на дрво.
Возрасен човек се однесува исклучително внимателно и со љбов кон своите родители, бидејќи со овој пример ги учат своите деца како да се однесуваат со нив кога ќе остарат.
Како дојде до изедначување на староста со слабост и сиромаштија?! Товар за семејството, тешкотија?
На Кавказ постои поговорка: Оној што ги почитува своите предци ја возвишува својата чест!
Затоа – внимавајте! Погледнете ги вашите родители, бидејќи тоа ќе бидете вие за 30 години. Обратете им се само онака како што би сакале вашите деца да ви се обраќаат.