Данило Бата Стојковиќ е легендарен актер кој остави голема трага зад себе
Бата во текот на животот се трудел да ја задржи приватноста за себе, за што помалку јавноста да знае.
Оние кои го познаваа Данило Бата Стојковиќ знаеја дека неговиот живот е незамислив без неговата Олга (Стојковиќ), познатата режисерка на Ателје 212.
Двајцата се запознале во театарот, а каде на друго место.
– Се запознавме во театарот, во зградата Борба. Прво ги слушав сите од час, а потоа ги гледав нивните дипломски претстави. Почнав од соблекувалната, бев дистрибутер и дојдов на сцената, а на факултет ја закачив мачката за опашката. Најдобар животен факултет е животот во театар, а ние бевме таму повеќе отколку дома. Се венчавме по многу години откако се запознавме и поминавме 35 години заедно – изјавила во една прилика Олга, а пренесе Вечерње новости.
Како што истакна таа, тие се венчале кога здравјето на Данило било сериозно нарушено.
На 10 јануари во Белград почина Олга Стојковиќ, легендарната директорка на Ателје 212 и сопруга на Данило Бата Стојковиќ.Олга беше најголемата љубов на Бата. Заљубени се 35 години, а се венчаа во тајност.
– Пред олтарот стоевме само кога му се слоши, а формалноста на бракот ништо не ни значеше. Беше многу тешко да се следи. Бата беше многу приврзан за семејството, за него куќата беше најважна на светот, иако, морам да кажам, долго време живееше просјачки живот. Но, кога решил да се смири и да се смири, тогаш тоа го испочитувал. Тој рече: „Куќата не смее да трпи за ништо“. Многу ги почитуваше традиционалните вредности, го славеше Божиќ и многу се грижеше за своите браќа и сестри – изјави Олга Стојковиќ во интервјуто.
И покрај советот на неговата сестра да почека Бата да закрепне, тој беше решен конечно да се ожени со својата долгогодишна животна партнерка.
– Долго бевме заедно, но се венчавме дури во 1991 година. Неговата сестра, педијатар, му забранила и му рекла: „Кога досега чекаше да се омажиш, почекај уште малку, прво да оздравиш и да застанеш на нозе, па продолжи“. Кумите ни беа кума ми Нада Пешиќ и Драгослав Михајловиќ и Михиз. Кога излеговме од Општината, ми беше жал за Ромите кои велеа: „Кум, ти гори торбата“, а тој само им рече: „Марш по ѓаволите…“ – се присети таа.
Парот потоа се венчал пред Бога, исто така во интимна атмосфера.
– После се венчавме во манастирот Ваведење и се одбележавме со тоа што четворица одевме на ручек. Никој не се грижеше за тоа, сакавме само да го остариме. Не ни падна на памет, неговите се однесуваа како да сме во брак, како да сум снаа, брат му ме викаше дама. Можеби нешто го разнело кога му се слошило – рекла еднаш Олга.