Роден е во Рим, од царска крв. Мајката и двајцата браќа пловеле по морето, невремето ги однело на различни страни, таткото тргнал да ги бара сопругата и синовите, па и тој се изгубил. Тогаш Климент, на дваесет и четири години, отиде на исток да ги бара своите родители и браќата.
Во Александрија се сретнал со апостол Варнава, а потоа му се придружил на апостол Петар, чии следбеници биле неговите двајца браќа Фаустин и Фаустинијан. По Божја промисла, апостол Петар се сретнал со мајката на Климент, како стар просјак, а потоа и со татко му.
И така целото семејство се обединило и сите се вратиле во Рим како христијани. Климент не се одвојувал од големиот апостол, кој пред смртта го поставил за епископ. Климент управувал со Божјата црква со огнена ревност и од ден на ден во Христовата вера обожувал голем број неверници.
Тој назначил седум стенографи да ги напишат животите на христијанските маченици, кои умреле за својот Господ во тоа време. На младоста се здоби со мудрост на старец и со голема воздржаност го скроти и го освои неговото тело. Јадел само леб и зеленчук, а не јадел ништо што било заклано или имало крв.
Во времето на Диоклецијан , тој би бил толку страшно мачен „како што никој досега не направил од почетокот на светот“. Тој помина дваесет и осум години во мачење и во зандани, а единаесет различни мачители го оптегнаа и го мачеа. Откако го удриле по лицето, го плукнале и му ги скршиле забите, тој му викнал на мачителот Доментијан:
– Ме чествуваш, о Доменцијане, и не ме мачиш, зашто и на мојот Господ Исус Христос устата беше толку тепана и образите му беа шлаканици, па види, јас недостојниот сега станав достоен за тоа!
Кога го изведоа пред царот Диоклецијан во Рим, царот постави од едната страна разни алатки за мачење, а од другата подароци, украси, одела, пари – сè што може да даде царот, а потоа му рече на Климент да избере.
Христовиот маченик со презир погледнал на сите богатства на царевите и ги избрал орудијата за мачење. И ќе го мачеа неописливо: парче по месо му се откинуваше од телото, така што коските беа бели под месото. Конечно, бил отсечен од војници, во 312 година, во црквата во Анкира, кога му служел на Бога како архиепископ.
За дополнително да не се шири Христовата вера, Климент бил осуден на смрт да се удави во морето со камен околу вратот, во сто и една година. Неговите чудотворни мошти се извадени од морето само во времето на светите Кирил и Методиј.
Бидејќи голем дел од својот маченички живот го поминал во затвор и мачење, во некои краишта се верува дека на овој празник никој не смее да допира ножеви и други остри предмети за да не ги „повреди“ раните на свети Климент. Исто така, иако не е црвена буква, треба да се избегнува тешка, физичка работа и чистење на домот, но денот да се помине со семејството и пријателите и на овој начин да се слави споменот за животот и големите подвизи на Светиот маченик Климент. Проповедта на овој ден зборува за ангелската состојба на светителот:
А оние кои заслужуваат да го примат другиот свет, веќе не можат да умрат, бидејќи се како ангели. Така зборува оној што го познава и го видел. Што има да се сомневате повеќе браќа?
Ова сведоштво е јасно како летно попладне и поскапоцено од сите богатства на овој свет, а тоа е сведоштво дека оние кои се достојни за светот и воскресението веќе не можат да умираат, туку се бесмртни како Ангелите Божји.