Роден во Александрија во 296 година. Од детството наклонет кон духовниот призив. Беше ѓакон кај архиепископот Александар, и го придружуваше својот архиепископ на Првиот Вселенски Собор во Никеја. На овој Собор многу се прослави со неговата ученост, благочестие и ревност за Православието.
Многу придонесе за побивањето на Ариевата ерес и за утврдувањето на Православието. Го напиша Символот на Верата кој на Соборот беше усвоен. По смртта на Александар, свети Атанасиј беше избран за архиепископ Александриски. Во архиепископскиот чин остана над четириесет години, иако не беше цело време на архиепископскиот престол.
Речиси сиот живот беше гонет од еретиците. Од царевите најмногу го гонеа: Констанциј, Јулијан и Валент; од епископите Евсевиј Никомидиски со уште мнозина други; а од еретиците Ариј и неговите следбеници. Беше принуден да се крие од гонителите дури и во бунар, во гроб, по приватните куќи, по пустините.
На двапати бегаше во Рим. Едвај недолго пред смртта едно време проживеа мирно како добар пастир сред своето стадо, коешто вистински го љубеше. Мал е бројот на светителите што се толку клеветени и толку злосторнички гонети како светиот Атанасиј. Но, неговата голема душа најпосле излезе победоносна од сета таа долготрајна и страшна борба.
За совет, утеха и морална потпора често одеше кај свети Антониј, кого го почитуваше како свој духовен отец. Човекот којшто ја формулираше најголемата вистина мораше и да пострада за таа вистина, додека Господ не го упокои во своето Царство овој Свој верен раб, во 373 година.
Денес е зачувана приказната за светец кој живеел на почетокот на четвртиот век, а според таа приказна, ѓаволот го искушувал овој светец, преправајќи се во најубавата девојка која го искушувала одречете се од Бога и придружете ѝ се во обожавањето на несветите.
Свети Атанасиј сфатил дека се работи за измама, па ја замолил девојката да му ја покаже ѓаволската моќ скокајќи во мала тегла. Штом таа го сторила тоа, тој веднаш го затворил контејнерот и го фрлил во морето.
Како што вели легендата, теглата лебдела со години, додека не ја пронашле рибарите кои ја отвориле. Така ѓаволот повторно излезе и сè уште шета по светот искушувајќи ги и корумпира луѓето.
Поради оваа приказна, постои верување дека штом грми, ѓаволот мисли дека доаѓа свети Атанасиј, се исплаши и веднаш скока во чиниите. Затоа е важно на овој ден сите судови да бидат цврсто затворени. А во некои краишта кај нас свети Атанасиј го слават мелничари кои веруваат дека утре ѓаволите демнат во вировите, па водениците нема да работат.