„ОВДЕ СЕ ТОПИМЕ, А ДОМА СЕ СМРЗНУВААТ“ – Мики од Сиднеј за зимата во Македонија
Пишува: Мики, Сиднеј
Седам во двор во Сиднеј, 38 степени, сонцето пече како да сака нешто да ми докаже. Климатизерот работи без пауза, ладна вода секогаш при рака, а на телефонот – вест од Македонија: -12, -14, -15 степени. Сибирска зима. Мраз. Магла.
И знаеш што? Ме фати некоја чудна мака.
Овде во Австралија летото знае да биде сурово. Се жалиме на жештината, на пожари, на сув воздух. Ама кога ќе видам како дома луѓето стануваат во 6 сабајле да ја стругаат колата од мраз, како палат дрва и чекаат сонце што не грее – нешто те стега во градите.
Два животи, едно срце
Овде животот е комфорен, нема да лажам. Работа, ред, систем. Ама зимата во Македонија не е само студ – таа е чувство. Мирис на дрва, тишина по улици, чад од оџаци, баби што велат „ќе помине и ова“.
Се јавив кај моите во Скопје. Мајка ми ми вика:
„Ладно е, синко, ама ќе издржиме.“
Таа реченица… ја носат сите Македонци. Каде и да сме.
Македонија секогаш те чека
Можеби таму е студено, можеби сметките се високи, можеби животот не е лесен. Ама тоа е дома. И кога читам дека доаѓа уште еден бран студ, уште една ноќ со -15, знам дека пак ќе се издржи. Како и секогаш.
Ние овде ќе се потиме, ќе бегаме од сонцето. Тие таму ќе се греат и ќе чекаат пролет.
Два различни света – една Македонија.
И нека знаат сите таму:
Дури и од 15.000 километри далеку, секоја зима дома се чувствува и овде, во Сиднеј.