Жена која била војник во севернокорејската армија сведочела за ужасите со кои се соочуваат жените во армијата на Ким Џонг Ун, од секаква злоупотреба до тортура.
Жената, која се претстави како Џенифер Ким, вели дека жените во војската мора да користат темни партали за да ги завиткаат нозете како влошки и да трпат колективна казна.
Една од тие казни вклучува држење на рацете во ледена вода и потоа принудување да се држат за ледена железна шипка, така што нивната кожа се лепи за металот и ќе се скрши кога ќе ја пуштат шипката од која висат.
Џенифер вели дека околу 70 отсто од жените во севернокорејската војска биле жртви на некаков облик на насилство. Таа пред севернокорејскиот Комитет за човекови права сведочеше дека знаела што ја чека кога политички советник и понудил позиција во неговата канцеларија кога имала 23 години, пишува Дејли мејл.
„Не можев да одбијам, да одбијам, немаше да можам да станам член на Работничката партија и потоа цел живот ќе ме жигосуваат. Не можев да најдам работа. Не можев да одбијам. На крајот ме малтретираа“, рекла таа.
Џенифер живеела со три до четири лажици пченка дневно и била толку неухранета што ретко добивала менструација, но тоа не ја спречило да забремени. Кога му кажала на политичкиот советник дека е бремена, тој и рекол да повика брза помош вечерта во 22 часот.
„Ме чекаше воен хирург, абортираше без анестезија“, рекла таа и низ солзи рекла дека болката е неопислива. Сè уште ме прогонува, психички, но и физички затоа што не можам да забременам. Се срамам“.
Џенифер во сведочењето кажа и дека користела само четири влошки за неколку години воен рок. Жените мораа да се справуваат со газа што ќе ја мијат и повторно ќе ја користат и која често ја добиваат од високи офицери. Кога ќе снемало гази, наместо чорапи користеле партали кои војниците ги користеле.
„Ткаенината беше груба и ја иритираше кожата и толку ме болеше што плачев на секој чекор“, рече таа.
И тие партали ги користеа неколку пати, но бидејќи немаше греење во касарната, не можеа да ги исушат, па ги ставија влажни за да избегнат колективна казна.
Џенифер и денес ја чувствува агонијата од лупењето на кожата од дланките. И глад. „Го броев секое зрно пченка за да ми одземе уште малку“, рече таа.
Поради тоа, многу жени во војската прибегнаа кон кражби. Една од нив била и Џенифер, а таа и пријателката украле неколку парчиња пченка од блиската нива и ги изеле живи. „Сега имам вкусна храна, но ништо не ми е толку вкусно како онаа сирова пченка што ја јадев тогаш. Тоа беше најслатката и највкусната храна што сум ја јадела“, рекла Џенифер, која сега живее во САД.