Социјалните мрежи се наменети за лица постари од 13 години, но сведоци сме дека и децата ги отвораат своите профили и учествуваат во овој виртуелен свет.




Затоа што, навистина, како социјалната мрежа ќе провери дали некој има 12 или 13 години?
Затоа, товарот на контрола и заштита на децата и тинејџерите на социјалните мрежи паѓа на грбот на родителите кои честопати не знаат од каде да започнат.




Шефот за јавна политика на Инстаграм, Карина Тонутон , даде неколку добри совети што секој родител треба да ги прочита – без разлика дали нивното дете користи Инстаграм или не.
Првиот чекор, советува Карина, е да се создаде заеднички јазик низ семејството и отворено да се разговара за се што ги интересира. Покрај тоа, истите правила треба да се постават за секого и да се спроведат на тој начин.
Честопати родителите на тинејџери кои имаат Инстаграм не се самите корисници на Инстаграм, па затоа не ги знаат основните концепти или не знаат какви прашања да поставуваат, посочува Карина.




Затоа тие направија краток водич на Инстаграм преку најчесто користените термини на Инстаграм, со цел да им олеснат на родителите да се движат низ дигиталниот простор што е природен за нивните деца.
Водичот исто така наведува прашања што треба да им помогнат на родителите да започнат разговори на социјалните мрежи со своите деца.




Карина ги советува родителите прво да покажат интерес за она што ги интересираат нивните деца, но и да побараат помош од децата доколку нешто не им е јасно. Ова ќе создаде простор за дијалог.
Профилите на Инстаграм можат да бидат приватни или јавни и ова е нешто што треба да се посвети посебно внимание кога станува збор за децата. Карина советува дека децата под 18 -годишна возраст го поставуваат својот профил како приватен за да ја намалат шансата да наидат на срамна или несоодветна содржина.




Корисниците исто така можат да ги блокираат или замолчат индивидуалните профили, да ги контролираат коментарите под нивните објави, да ги кријат оние што не се polубезни или едноставно да ја отстранат можноста за коментирање. Така, Инстаграм нуди можност за автоматско филтрирање на злобни коментари, но и додавање зборови или фрази или дури и емотикони што корисниците не сакаат да ги видат на својот профил.




Родителите треба да поминат низ овие поставки со своите деца за да најдат најдобра комбинација што ќе му даде на детето доволно слобода да продолжи со отворен дијалог со родителите, но и доволно контрола за родителите, така што нивните деца да не бидат нападнати од насилници или други предатори.




Сите корисници на Инстаграм имаат можност да пријавуваат содржини што ги сметаат за несоодветни. Тоа е првенствено содржина што прикажува самоповредување, ризично однесување или насилство. Во исто време, можно е да се пријават несоодветни, навредливи или несакани пораки примени преку директни пораки. Родителите треба да ги едуцираат своите деца за тоа што е соодветно, а што не, но исто така да ги советуваат да не прифаќаат преписка со луѓе што не ги знаат во реалниот живот.




Карина посочува дека ревизорскиот тим го проверува секој извештај и се обидува да одговори што е можно побрзо за да отстрани насилна и несакана содржина од Инстаграм што ги крши упатствата за употреба. Во посебни случаи кога од други причини не е можно да се блокира сметката или да се пријави коментар, Карина советува вклучување на „ограничен режим“ во кој корисникот гледа коментар или порака, но тоа не е видливо на самиот профил.
На крајот на краиштата, секој родител најдобро го знае (или барем мисли дека го знае) своето дете, а правилата за користење на социјалните медиуми треба да се прилагодат на секое дете.




Најлошото нешто што може да го направи родителот е целосно да го игнорира она што го прави неговото дете на социјалните мрежи и кога ќе се појави проблем, да се оправда дека „не знаел“.
