Поместувањето на часовникот во 2023 година ќе ги следи истите принципи како и годините зад нас. Затоа, летното и зимското сметање на времето и оваа година ќе останат, исто како и на целиот наш континент.

Во 2023 година, часовникот ќе се менува двапати – на пролет и на есен. Така ќе се префрлиме на летно сметање на времето и ќе се вратиме на зимско сметање на времето. Иако Европската Унија пред неколку години најави дека ќе се откаже од оваа практика, тоа не се случи.

Огромното мнозинство од Европејците гласаа за укинување на промената на времето, но оттогаш бирократите на ЕУ не можеа да се договорат за ништо, па затоа се препорачува земјите да носат свои одлуки во согласност со нивните интереси.

Инаку, промената на времето, или движењето на рацете е секоја година во исто време – последниот викенд во март и последниот викенд во октомври. Значи, кога се менува времето во 2023 година? Токму тогаш:

Летно сметање на времето, 2023 година.

Летното сметање на времето во 2023 година започнува во недела, на 26 март. Потоа, ноќта меѓу сабота и недела, стрелките ќе ги поместиме еден час нанапред, односно од 02 до 03 часот. Таа ноќ ќе спиеме еден час помалку, но денот ќе биде подолг. Значи, од 26 март 2023 година изгрејсонце и зајдисонце ќе бидат еден час подоцна.

Зимско сметање на времето 2023 година.

Зимското сметање на времето во 2023 година започнува на 29 октомври, кога стрелките на часовникот се враќаат еден час наназад, односно од 3 до 14 часот ноќта меѓу сабота (28 октомври) и недела.

Промена на времето во 2023 година.

Менувањето на времето за прв пат било предложено уште во 18 век, кога луѓето станувале многу порано, а потоа било заклучено дека тоа ќе заштеди енергија. На пример, Бенџамин Френклин беше првиот што сфати дека оваа практика ќе придонесе за помала потрошувачка на свеќи.

И многумина се согласија со него, а идејата конечно се реализираше во Европа но и во некои други земји дури за време на Првата светска војна. Така се штедела енергија.

Германија беше првата што го воведе движењето на сказалките во 1916 година.

Оваа практика беше напуштена по војната, но земјите се вратија на неа во текот на 1970-тите за време на енергетската криза. И оттогаш останува доста проблематично, бидејќи не само што е големо прашање дали заштедува енергија, туку предизвикува и други негативни ефекти врз луѓето, животните и производниот процес. Забележано е зголемување на депресијата кај луѓето, метаболичките проблеми и општото здравје.

Исто така, оттогаш нашите навики се сменија, па со менување на времето и користење на зимското сметање на времето, всушност го правиме спротивното, губиме еден час дневна светлина попладне, за да ја стекнеме наутро кога повеќето од нас всушност спијат.