Од Индијанците научивме многу мудри лекции, животни цитати и упатства за тоа како да живееме слободно, праведно, во хармонија со природата. Оваа приказна не учи и дека дури и кога ќе се најдеме во неповолна и тешка животна ситуација, секогаш постои излез, светла точка која ќе ви олесни сè, тргнете го товарот од грбот.
Постои една индиска легенда на Чироки за обред во кој момче станува возрасен. Таткото ќе го одведе својот син длабоко во шумата, ќе му ги врзеше очите, ќе се качеше на издлабено дрво и ќе го остави таму сам.
Тој бараше од момчето цела ноќ да седи неподвижно на тоа дрво и да не ги отвара очите додека не ги почувствува првите сончеви зраци на неговото лице. Не смеел да плаче или да повика помош. Кога ќе ја преживее ноќта, ќе стане маж.
Нему му беше забрането да им кажува на другите момчиња за своето искуство, бидејќи секое од нив мораше да созрее на свој начин. Момчето секако било ужасно исплашено. Околу себе слушаше секакви звуци, што го исплаши.
Од плачот на диви животни, разни птици до далечните гласови на луѓето. И постојано го чувствуваше татнежот на ветрот, кој му носеше трева и песок во лицето. Но, сепак младиот Индиец храбро го издржа сето тоа. Знаеше дека тоа е единствениот начин да стане зрел маж.
Конечно, по страшната ноќ, Сонцето излегло и тој успеал да го извади превезот.
Дури во тој момент младиот Индиец открил дека татко му цело време седел покрај него на друго соборено дрво, внимавајќи да не му се случи ништо лошо!
На сличен начин, никогаш не сме сами… Секогаш имаме на кого да се потпреме, дури и кога не изгледа така. Само треба малку подобро да погледнете наоколу…