Љубовта кон фудбалот го однесе малиот Лазар на неодамна завршеното Европско првенство во Германија.
Единаесетгодишниот Лазар Живковиќ од Чокот е едно од децата кои уште од детството се справуваат со спинална мускулна атрофија која го врзувала за инвалидска количка. Сепак, ова малечко не дозволува болеста да го спречи да го живее животот до максимум и да постигне резултати, понекогаш подобри од неговите здрави врсници.
Од своите родители, угледни земјоделци , научил дека секој динар треба да се заработи, па деновиве малиот Лаза и неговата пријателка Тадија Петровиќ продаваат лубеници за да си обезбедат пари за следење на есенската сезона на омилениот фудбалски тим „Црвена звезда“. “.
Неговата мајка Марија Петровиќ Живковиќ вели дека „бизнисот“ со лубениците бил идеја на две малечки кои не биле разделени откако тргнале на училиште.
– Лаза и Тадија годинава завршија четврто одделение во основното училиште „Десанка Максимовиќ“ во Чокот и решија да започнат сопствен „бизнис“ за време на летниот распуст. Пристигнале лубеници, па двајцата се понудиле да ги продадат. На бизнисот му пристапиле многу одговорно, прво ги собрале парите за да му платат на „добавувачот“, таткото на Лаза, за да останат со чиста добивка, која ја делат „еднакво“. Целта им е да заработат за да ги следат натпреварите на „Црвена звезда“ на која и двајцата се навивачи. Нашиот Лаза не ги пропушта игрите на омилениот тим, речиси и да нема стадион на кој не бил, заедно со Тадија навива кога и да игра „Ѕвезда“. Кога е на натпреварот, го следи со големо внимание и разбирање, точно ја знае формацијата на тимот , кој кога постигнал гол, кој му асистираше, тој е вистински мал експерт за овој спорт – вели Марија.
Љубовта кон фудбалот го однесе малиот Лаза на неодамна завршеното Европско првенство во Германија.
– Лаза не дозволува неговата болест да го спречи да направи се што сака да постигне. Замина во Германија со својот татко, ги следеше натпреварите на нашата репрезентација со Словенија и Данска и се врати со многу впечатоци. Многу му се допадна Германија и стадионот и навивачката атмосфера. Генерално е натпросечно интелигентно дете, коефициентот на интелигенција му е 128, што му овозможило да постигне одлични резултати на училишните натпревари. Секогаш е на врвот на табелата, има учествувано на бројни натпревари по математика, но и во шах – додава оваа Нишлијка.
Тој посочува дека како родители заложиле да го направат Лаза целосно независен до крајот на животот, без разлика на дијагнозата што го врзувала за инвалидска количка.
– Лаза боледува од СМА, иако од најблага форма која се манифестира на екстремитетите, не може да оди, но нормално се разви. Откако му беше дијагностицирана болеста, прима Спиназа, видливо е големо подобрување, болеста е прекината, оваа терапија има многу добри резултати кај сите деца што ја примаат, не само кај мојот син. Го прима три пати годишно, пред секоја терапија се прави комплетна анализа која секој пат покажувала дека нашиот Лаки е добро. Она што ни е многу важно е да не е депресивен, да не се чувствува различен од другите деца.
Така се позициониравме кон него, се трудиме да му дадеме до знаење дека има луѓе без никаква дијагноза кои не прават ништо во животот, а многумина кои не се ограничени со болеста да стигнат до своите соништа. Со него ја развиваме навиката да се бори за себе, да биде успешен во животот, да може сам да се снајде. Почна да оди на часови по програмирање, одлично се претстави и ги надмина своите врсници, па моментално е во групата со осмоодделенци . Тој веќе може да прави едноставни апликации и игри, што е голем успех за дете на негова возраст. Тоа би било шанса да има добра работа и да води успешен самостоен живот – заклучува Марија.
