Јадат кога имаат, а ги немаат ниту основните работи за живот.
Во трошната дрвена куќа во селото Блато во Горња Пештера, која се потпира на греди и прашање е колку ќе трае, татко и син, Вукола (88) и Вучета (62), кои се заборавени од светот. , во живо. Јадат кога имаат, но ги немаат основните работи за живот, толку што кога спијат дома во зима, тоа е исто како да спијат надвор.
Во дрвено куќиште, во нехумани услови за живеење, таткото и синот живеат од помошта што им ја даваат оние што ги паметат. Никогаш не добиле социјална помош и пензија.
– Понекогаш некој ми носи нешто. Многу пати сум добил брашно, луѓето би ме сожалиле. Секогаш се сожалуваа и ми носеа помош. Им благодарам најмногу. Не добив ни пура од државата. Нема социјална помош, нема пензија. Јас самиот, кој друг сака, мојата сопруга почина пред 20 години. Имаме малку брашно. Понекогаш некој малку помага. Во зима е ладно.
Минатата зима лежев во кревет, а околу мене имаше мраз. Немаме ни јоргани. Животот во самотија е ништо, во оваа пустина чекаш да те изедат волците. Немаме ни каучи, немам ништо. Ќе ми ја прекинат струјата кога нема да платам. Ова е смрт овде. Треба да имам најмалку два каучи. Куќата треба да се уреди, ќе падне. Телевизорот не работи, а тоа е единствениот разговор што го имам во оваа пустина – му рекол Вукола на хуманитарецот Хидо Муратовиќ.
Како што вели Муратовиќ за Телеграф.рс, таткото и синот живеат многу нередовно, а немаат како да одат на лекар.
Луѓето ме прашуваат како наоѓам луѓе во тешки ситуации. Не ги наоѓам, Господ ми ги праќа. Сакам да им помогнам, да им го олеснам животот. Селото Блато е на околу 80-90 километри од Нови Пазар, се гледаат Бродарево и Пријепоље. Далеку е. Но, ништо не е далеку кога треба да развеселите некои заборавени души. Ова се заборавени села, но имаат и право да се насмевнат, да се радуваат, да се топли. Дека е болен, пет години има температура, нема кој да го однесе на лекар грут. Тажно е. Општината ако имаат душа нека почне нешто, лекарите да одат кај нив. Немаа јоргани, не ни знаев. Навистина среќа што донесов четири ќебиња.Ако луѓето не реагираа, повторно ќе ги земев парите што ги добивам од луѓето за таа цел. Но, и другите треба да се грижат за себе – објаснува Хидо.
– Не постои такво нешто на светот, некој да има ваков живот. Ова е страшно. Сам меси и готви, но нема што да прави. Зачувај го кога некој ќе му го даде и ќе го донесе. Неговиот син не е добар. Се јавив во Центарот за социјална работа да дојдат да видат во какви услови живеат. Немаат ништо, но не можеме да им донесеме нова куќа додека не заврши зимата.
Им го подготвивме основното, креветите, ќе им треба храна во наредниот период. Мораме да им обезбедиме нешто. Немаат пат до дома, но се ќе решиме од март. Ќе донираат јоргани. Сметката за струја им е платена, парите собрани, нема да имаат проблеми со струјата.Здравјето им е многу лошо, стариот има брух.
Тој е во лоша здравствена состојба, а неговиот син има пречки во развојот, па мора да се грижи и за него. Синот се уште е во добра здравствена состојба, но не старее. Само господ знае до кога ќе живее, да им се обезбеди куќа за потоа синот да има каде да остане – објаснува Тикомир.
Како што додава Муратовиќ, подгоричанец, кој е родум од селото Блато, рекол дека трошоците за изградба на куќа ќе ги сноси кога ќе заврши зимата.
– Нема да биде голема куќа, ќе биде гарсоњера, за постарите лесно да стигнат до кујната и бањата и да имаат модерни услови за живеење. Луѓето ќе ги посетат во сабота за да ги исчистат, ќе донесат јажиња, фрижидер и телевизор за да гледаат. Конечно им беше укажана социјална помош. Кога ќе одам ќе носам мантии на дедо ми, никогаш не ги јадеше, а тоа е новопазарски специјалитет. Дедото е многу паметен човек, но судбината му поигра. Полека да се собираат средства за куќата, а тие да имаат пари. Ако умре утре, можеме да го закопаме – заклучува Муратовиќ.
Помош за таткото и синот кои живеат во ужасни услови може да се донира по пошта на Хидо Муратовиќ на телефон 064/330 3240.