Нашинците се најчести туристи во Грција. Нашите граѓани со години споделуваат искуства од патувањето и летувањето во оваа земја, како и совети за оние кои ќе се одлучат да одат на оваа дестинација. Сепак, оваа година, меѓу сите авантури од Грција, се издвои една прекрасна љубовна приказна која започна во студентските денови и трае до денес , заедно со скапоценото пријателство.
Имено, еден дечко го сподели своето незаборавно искуство. Авантурата за која пишува со толку многу емоции продолжува до ден-денес. Имено, тој пред години отишол на одмор со тогашната девојка, на жештина и врева. Денес, на истото место, во истиот ресторан, доаѓаат само во поголем број. Тимот за патувањето сега го сочинуваат две деца и мама и тато, а задолжителен ручек е гиро кај една Душка.
– Чувствував како моите уши полека се јагленосуваат и како трепките ми го напуштаат гнездото на топлиот паркинг зад Сава центарот додека го чекавме автобусот. Судејќи по количеството бели марамчиња што се мавтаа над челата на другите придружници, ниту Хелиос не ги поштеди. За џабе веете бели знамиња вие роднините, гадот е безмилосен, не зема заложници. Додека кон нас се тркалаше шлопоцијата преоблечена во туристички автобус од висока класа, мене ме интересираше само ТАА.
Не онаа во розово мини здолниште, ОВАА е моето девојче. Никогаш не успеав да и објаснам на девојката дека сум медицински феномен – и имам хроничен недостаток на допамин што го лекувам со грчки специјалитети. Значи потрошувачка за чисто медицински цели. Во секој случај, не верувам дека беше чиста случајност што наидовме на тој конкретен ресторан тој ден. Седнавме, нарачавме гиро и пиво и се изгубивме во некои наши приказни. Само што почнав да развивам теорија за жолтите мравки кога ме извади од мојот ораторски занес една симпатична Гркинка која донесе нарачка – вели овој Србин.
Тој објаснува како поминало неговото познанство со келнерката, но на крајот се испоставило дека убавата Гркинка воопшто не е од таа националност, туку се вика Душка. Оваа жена им станала симпатична на прв поглед. Иако во неколку наврати на херојот од нашата приказна му кажа дека можеби ќе има некој килограм вишок, тие не престанаа да ја посетуваат, па освен љубовта се разви и долгогодишно пријателство.
Следниот пат кога се вративме на истото место, веќе бевме во средината на дваесеттите. Девојчето е девојче, бабите веќе и поставуваат секакви прашања… – Каде ќе одиме на ручек? – Значи кај Душка. Како не виде: ООО гулаби мои, се вративте, седнете. Чекај да видам дали има појако столче за тебе… ЈААОООО Душка имаш среќа што храната ти е супер… Трет пат не дојдовме сами. Влегувајќи во триесеттите, носејќи мало девојче во рацете, жена ми беше нестрплива гордо да и покаже на Душка што правиме. -ИААААААААААААААААААААААААААААААААААААА Кого ми носиш!!! Па кој е ова??! Погледнете ги гулаби мои…
Нашето нормално резервирано девојче веднаш се втурна во нејзините прегратки. Што сте вие деца, чувствуваат кога некој… – Ах, го почувствувавте! Дали си добро? – раскажува Србинот.
Како што додава, често на Фејсбук пишува дека се враќа во Грција поради некои познати души, а сега со една од нив ги запознал своите сограѓани. И сега веќе не ги прифаќа со гнев своите критики за вишокот килограми, туку како мајчински совет.
– И еве нè, на прагот од четириесет, јас и Хурем со нашите два ангела синоќа пукавме токму кај Душка. Воодушевена што ги виде и нашето првороденче и бурата на суперќелија, таа сепак ми пријде прво со раширени раце и нежна насмевка. Станав од масата како да се збогувам со најстариот. -Добро вечер Душка, еве повторно, носиме засилувања!!! Се ракуваме и разменуваме топли поздрави. – Може ли да ти кажам нешто искрено? – Кажи го. -Брадата ти е катастрофа, личиш на талибанец!! – ја завршува својата приказна за љубовта и пријателството Србинот.