Пораснала во Босна и Херцеговина, но со термините Срби, Хрват, Муслиман – првпат ги сретнала кога тргнала на училиште. Јасна Марин е родена во мешано семејство, од мајка муслиманка и татко Србин. Бракот на нејзините родители е роден од голема љубов, а денес и самата е во мешан брак. Како што открила, се труди да го научи детето на толеранција, но и да не го оптоварува со концепти како религија и националност.
„Мојата прва средба со термините „религија“ и „националност“ беше во основно училиште. Војната започна во Босна во 1991, 1992 година и децата почнаа да зборуваат за тоа – „Ти си Србин“, „Тој е муслиман“, „Овој е хрватски“. Бев шокиран. Немав поим што значи сето тоа. А потоа дојдов дома и ја прашав мајка ми што им значи сето тоа. Никој не ме оптоваруваше со такви работи. Мајка ми не ни обидете се да ме научите за тоа.посебно“, изјави Јасна Марин во емисијата „150 минути“ на Прва.
Додека растела, таа ги поминувала празниците со своето пошироко семејство. Дури по војната се прославуваа празниците за да се одбележат. „Празниците најчесто ги поминувавме со поширокото семејство, со другите членови на семејството. Поточно, пред војната немаше толку многу прослави на верски празници. После го славевме Божиќ, славевме слава, но повеќе во помодерен начин.Дојдоа моите пријатели, правевме неколку забави дома.Никогаш не се славеше на традиционален начин, затоа што се славеше за славење, но не беше одлучено да славиме само тоа или само тоа“, рече Јасна.
Сè почнува од дома?
„Тогаш најмногу ме погоди беше колку децата може да се оптоваруваат и трујат со такви работи. Особено во тоа време кога немаше интернет. Сега можеме да го обвинуваме Интернетот за се што не е во ред и за се што знаат децата и се што злоупотребуваат, се што е лошо.Сега за тоа е виновен интернетот.
Сепак, сепак мислам дека се почнува од дома, бидејќи ако било така пред 30 години, морале или да се слушнат или од дома“, рече Јасна Марин и додаде дека најмногу ја повредило тоа што морала да разговара за тоа со децата.
„Меѓутоа, и денес е така. Не мора да биде на национална основа, туку секоја дискриминација, секоја навреда почнува од некоја нулта точка, а тоа е главно семејството“, вели Јасна, која не оптоварува. нејзиниот 11-годишен син со вакви поделби. Како што рече, тој засега знае дека таа е од Босна, а тато е од Србија и тоа е се.
„Не му е јасно кој точно во што верува, колку богови има и слично, јас не го оптоварувам, туку го учам дека има разлики и дека не постои нешто во кое мора да се верува, дека не еден ќе му определи, тој да одлучи – што ќе почитува и во што ќе верува“, откри Јасна, која од мала е повредена од неправдата и дискриминацијата.
„Не толерирам каква било дискриминација. Во училницата каде што предавам и во мојата околина, на моите профили на социјалните мрежи, не трпам навреди и дискриминација. И постојано се борам против тоа. Се борам за правда оттогаш Бев дете – и на моја штета и преку образованието и на работа.
Ме боли страшно, мобингот страшно ме боли, проблемите во училиштата страшно ме болат.Го упатувам син ми да прави разлика меѓу луѓето – кој е добар, а кој е лош. “, заклучи Јасна.