Денес, Српската православна црква и нејзините верници ги слават Свети Преподобен Исаија, Далмација и Фауст.
Кога духот се разбуди во Далмација, тој презираше се што е световно, го напушти својот чин во војската, го зеде својот единствен син Фауст и отиде со него во предградијата на Цариград, во семејството на Свети Исак, каде што и двајцата станаа свештеници.
Преподобниот Далмат беше прво офицер на царот Теодосиј Велики, кој многу го ценеше и почитуваше. Подоцна, заради Бога, презираше се што е световно, па ги остави сопругата и децата и отиде само кај преподобниот Исак со синот Фауст.
Преподобниот Исакије имал манастир во предградието на Цариград. Таму тој им дал монашки чин на Далматинец и Фауст, и тие воделе многу побожен живот, полн со дела и подвижнички маки.
Кога преподобниот Исакије достигна длабока старост и предвиде дека се ближи крајот на неговиот живот, се јави во црковното друштво и го постави преподобниот Далматинец на местото на игуменот, по чие име целото семејство го доби името Далматинец.
Далматинецот живеел толку аскетски што еднаш поминал четириесет дена без храна, и со пост и молитва ја победил демонската сила.
Преподобниот Далмат се борел и против видливите демони – несторијански еретици, кои хулеле на Пречистата Богородица. Бил асистент на Светите Отци на Третиот вселенски собор, одржан во Ефес за време на владеењето на Теодосиј Помладиот. Така, Далмат ја стекна љубовта на царот и светите отци, па затоа беше прогласен за старешина на манастирот.
Откако му угоди на Бога, Му се претстави во староста. Така, неговиот син, преподобниот Фауст, откако го помина секој богоугоден подвиг и го помина животот во подвиг, премина во бесмртен живот.
Додека Далмацијан и Фауст ги напуштија своите семејства од љубов кон Христа, обичаите поврзани со овој ден бараат да одите во црква, да запалите свеќа и да се молите на овие светци да го зачуваат мирот и хармонијата во семејството.