На падините на планината Повлен пред повеќе од педесет години Јовановиќи ги засадија првите малини, а во оваа тешка и неизвесна работа опстојуваа до денес. Синовите дојдоа на помош на дедото и таткото, а кога младоста се спои со искуството, успехот беше загарантиран.
Седумдесет тони црвено злато сезонава ќе свртат сезонски работници кои од 25 јуни ќе се занимаваат со берба на малини во домаќинството Јовановиќ во селото Варда кај Косјериќ.
Веќе се познати нивните дневници, како и очекуваната цена на годинешната реколта.
„Се поскапе, од суровини до работна сила, затоа очекувам цената на малините да биде 450 динари, тоа би било точно само за одгледувачите на малини. Веќе трета година имаме договорени сезонски работници од југот на Србија, од кои 50, кои ќе пристигнат околу 25 јуни годинава и ќе бидат на бербата на малини. Дневницата им е околу 2 до 2.200 диeари, имаат три оброка, паузи, ноќевање, а работното време е од 6 до 6 или од 7 до 7“, објасни Стојан Јовановиќ.
Бојан Јовановиќ е трета генерација во производството на малини и тој е задолжен за воведување на современи технологии во светот на одгледувањето малини. Заедно со својот брат ги проширува насадите, а родителите ги советува да постават заштитна мрежа, систем за наводнување капка по капка. Тие се обидуваат да го подобрат стекнатото.
„По професија сум инженер за информатичка технологија, обучувам луѓе во ИТ индустријата, и иновациите и како може да се применат во одгледувањето малини, она што е забележливо е дека земјоделецот секогаш има најниски приходи, особено кога продава свеж производ. ” Потоа препродавачите го земаат кремот за кој земјоделецот напорно работи. Мојата идеја е да ја преработам и продаваме малината што ја засадивме како сок. Малкумина се заинтересирани за флаширани сокови, а ги има во изобилство на пазарот. „Мојата идеја е да ја спакувам малината во капсула која ќе ја преработи малината во ладно цеден сок на лице место во машината кај купувачот, пред неговите очи“, открива Бојан.
Драшко е најстариот во семејството и со гордост гледа на своите потомци кои тргнале по неговите стапки. Своите први малини ги засадил во шеесеттите години на минатиот век, кога купил садници Виламет во Овоштарскиот институт Чачан.
„Не сакав да земам туѓ саден материјал бидејќи ризикот е огромен, еден вирален и се може да пропадне. Секоја следна расад ја земав од мојата плантажа и денес имаме десет хектари под малина, а планирам да се проширам повеќе. Сега помагам со машината, во осмата деценија сум“, вели Драшко.