Македонската православна црква денеска го слави светецот, заштитник на градот Венеција, но и , великомаченичката Теодора Тирона.
Штом свети Теодора пристигна во војска во полкот Мармара, во градот Амасија, започна страшен прогон на христијаните под царевите Максимијан и Максимин. Не сакала да сокрие дека е христијанка, па бил жестоко казнета. Некој лош судија нареди да ја стават во затвор и да ја запечатат занданата.
Сакаше на тој начин да го изгладне. Во занданата Самиот Христос и се јави на Теодора да ја охрабри својата маченичка и и рече: „Не плаши се, Теодора, јас сум со тебе, не земај повеќе земна храна и пиење, зашто ќе бидеш во друг живот, вечен и непропадлива со мене на небото“.
Во занданата на се појавија мноштво ангели, кои со својот сјај и белина ја осветлија занданата, а стражарите исплашени и зачудено го гледаа сето тоа. Набргу потоа свети Теодора бил извадена од занданата и мачена, а потоа осудена на смрт. Ја фрлиле во оган и во него ја предал душата на Господа во 306 година.
Верувања и обичаи
Моштите на Теодоар се сместени во манастирот Ново Хопово на Фрушка гора, дарбата на Ѓураѓ Бранковиќ.
Српската православна црква се сеќава и на Теодор Тирон во Тодорова сабота (Тодорица), која секогаш се паѓа во првата сабота од Великиот пост.
Според обичаите, христијаните на тој ден готват пченица, која ја осветуваат во црквата и така го слават Свети Теодор.
Исто така, се верува дека свети Теодора Тирона е заштитник на стоката, а особено на коњите, па нејзиниот ден се слави и како Ден на коњот. Во некои делови на земјава се верува дека молитвата кон Свети Тирона може да ја излечи епилепсијата.