„Ве молам, не зјапајте во мене, бидејќи се срамам“, напишало момчето во своето писмо
Куба е ученик во основно училиште. Тој има аутизам. Не зборува, но добро комуницира со околината со пишани зборови. Тој беше оној кој го напиша писмото до училиштето, а особено до неговиот клас, за да им помогне да ја разберат неговата ситуација. Неговите зборови допреа до срцата на многу луѓе.
“Правите нешто поинакво отколку што сакате – на пример, скокате, но не сакате да скокате. Но, скокате затоа што морате, иако знаете дека изгледа глупаво”, напиша Куба објаснувајќи ја својата болест. И продолжи – „Не сакам неред, затоа ти ги прицврстувам перниците на часови и ми ги врзувам чевлите на паузата“.
Ги спомнува и придобивките од аутизмот – „Имам добра меморија, брзо читам. Можам да прочитам книга за еден час“.
“Важно е да ми помогнете во тешки ситуации, како на пример кога сум нерасположен или се чувствувам лошо. Потоа се однесувам глупаво – врескам, трчам, ги држам ушите затворени. Ве молам тогаш не зјапајте во мене, бидејќи јас се срамам“.
За децата ставовите се полоши од најстрогата пресуда. Размислете како се чувствувате кога некој зјапа во вас во време кога ви е непријатно, кога правите нешто погрешно или штотуку ви се случило нешто лошо. Ќе можеш ли вака да издржиш една недела, една година, цел живот? Писмото на Куба совршено покажува дека е неопходно да се помогне, а не да се наметнува казна.