Луѓето го сметаат Владимир Путин за ладен и одмерен човек, но кога станува збор за
Поранешниот американски претседател Џорџ Буш прв јавно одговори на ова прашање на ридот кај Крањ, на првиот самит со Владимир Путин на 16 јуни 2001 година.
-Го погледнав тој човек во очи, видов дека е во право и дека може да му се верува, ја почувствував неговата душа – рече тогаш на прес-конференцијата.
Тој не се фали со својата вера, на прашања за неа одговара дека не сака да зборува за тоа, дека верата ја држи за себе. Но, на внимателните не им недостасуваше фактот дека, за разлика од неговиот претходник Борис Елцин и неговиот наследник, и повторно неговиот претходник Дмитриј Медведев, тој знае не само да се прекрсти туку и да се моли. Сегашниот патријарх на Руската православна црква, Кирил, тогаш митрополит, во 2007 година изјави дека не само што верувам, туку и чувствувам дека Владимир Путин е верник.
Медиумите презентираа видео од пречекот на гостинот кој беше поздравен од папата на руски јазик, како и т.н. ватиканската икона на Казанската Богородица, најпочитуваната икона во Русија, која стоеше зад него на инсистирање на поглаварот на Римокатоличката црква. Подоцна, зад затворени врати се одржа аудиенција со делегациите, а потоа беа замолени останатите присутни да излезат.
Папата остана сам со рускиот лидер, медиумите објавија дека разговарале насамо. Всушност, тие најмногу се молеле, заедно, клекнати пред иконата. Тие се молеа на руски. Папата понекогаш се држеше до текстот на молитвата, па Владимир Путин му помогна.
Кога се зборува за Путин, западните медиуми често го карактеризираат како ладен и бесчувствителен човек. Медиумската реалност не е вистинска реалност, а таа теза можеме да ја потврдиме и на примерот на рускиот лидер. Имено, тој по природа е далеку почувствителен, а емотивните моменти ги доживува многу силно, особено оние со трагичен епилог.
Неговите соработници тоа го сфатија по трагедијата во Беслан во Северна Осетија, каде по тридневната заложничка криза предизвикана од нападот на чеченските терористи на 1 септември 2004 година, починаа 314 заложници, од кои 186 деца.
Тој бил многу вознемирен од веста за крвопролевањето, потоа плачел, долго го смирувале, а пред да отпатува во Беслан во текот на ноќта, застанал покрај црквата, се помолил и запалил свеќа за починатите. Тој ги посети повредените во локалната болница, а потоа се сретна со раководството на републиката, го посети училиштето бр. 1 и по враќањето во Кремљ и се обрати на нацијата.
Потоа отишол во црква, каде што останал речиси два дена во молитва. Таму најде утеха, клекна и молејќи се.
Како политичар, медиумите ни го прикажуваат Путин како лидер кој на крајот сака да ја врати Русија во статус на суперсила, дури и преку територијална експанзија по секоја цена.